معرفی اجمالی واکی تاکی بر پایه ارتباط با وای فای (بخش اول)

فرض کنید با شروع یک موج اعتراضی در یک منطقه، عده‌ای از مردم اقدام به تجمعات غیرقانونی و نافرمانی‌های مدنی کنند. هماهنگی و خط دهی معترضان در کمترین زمان ممکن، برای افرادی که از این اعتراض سود می‌برند نقش بسیار مهمی دارد. طبعاً دولت‌ها از تجمعات غیرقانونی استقبال نکرده و برای بر هم زدن آن از روش‌های مختلفی مانند استفاده از حضور پلیس استفاده می‌کنند. در همین راستا، برای برهم زدن کامل تجمع باید به‌گونه‌ای ارتباط هسته‌های مرکزی نافرمانی با افرادی که تحت تأثیر آنان به اعتراض پیوسته‌اند قطع شود. دولت‌ها در موارد بحرانی معمولاً با قطع اینترنت یا فیلتر شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان (که در سال‌های اخیر در دامن زدن به اعتراضات در کشورهای مخالف سیاست‌های کشورهای غربی نقش اساسی دارند) سعی در کنترل این ارتباط می‌کنند. اکنون فرض کنید وسیله‌ای وجود دارد که با آن بدون نیاز به سیم‌کارت یا اینترنت بتوان بازهم به شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها متصل شد. آیا می‌توان ارتباط کسانی را که این وسیله‌ها را در اختیار دارند با هم قطع کرد؟ شاید عجیب به نظر برسد ولی در دنیای امروز، به تعداد انسان‌های روی زمین ازاین‌گونه وسیله‌ها وجود دارد. این وسیله چیزی جز همان تلفن‌های هوشمند نیست که می‌تواند از طریق نرم‌افزارهای پیام‌رسان به‌وسیله ارتباط وای ‌فای با هم ارتباط برقرار کنند. با استفاده از این نرم‌افزارها، تلفن هوشمند مانند یک دستگاه واکی تاکی می‌تواند هرگونه اطلاعاتی اعم از نوشتاری، صوتی و تصویری را درزمانی بسیار کوتاه منتقل کند. شاید با شنیدن نام واکی تاکی اولین چیزی که به ذهن خطور کند نسلی از بی‌سیم‌های دستی باشد. ولی باید گفت امروزه موضوع واکی تاکی به یک امر مهم در ارتباط مستقیم تبدیل‌شده است. نمونه‌ اولیه این دستگاه‌ها غالباً در فرکانس‌های رادیویی 174-136 مگاهرتز (VHF) و 470-400 مگاهرتز (UHF) عمل می‌کردند. ولی اکنون، وسیله‌هایی که مجهز به وای فای هستند می‌توانند جایگزینی برای آنان باشند. معمولاً در وسایلی مانند تلفن همراه برای محقق ساختن یک چنین ارتباطی، نیاز است تا یک قطعه رایانه‌ای اطلاعات را تبدیل به امواج رادیویی کرده و سپس از طریق آنتن ارسال نماید. به زبان ساده وای فای نقش یک پل ارتباطی میان دو دستگاه را به‌صورت واکی تاکی در نسل جدید گوشی‌ها و تبلت‌ها بازی ‌می‌کند و این امکان را به کاربر می‌دهد که با دوستان خود تماس مستقیم برقرار کند. البته برد این نوع ارتباط برمبنای توان خروجی و قدرت فرستنده دستگاه متفاوت است. نکته جالب اینکه اگر فرض کنیم که گوشی‌ها و یا تبلت‌های مورداستفاده کاربران قابلیت ارسال و دریافت اطلاعات را توسط وای فای داشته ‌باشند، با صرف حدود تنها یک‌ چهارم وات انرژی و استفاده از بردی حدود 50 تا 100 متر، می‌توان یک ارتباط واکی تاکی را توسط گوشی همراه یا تبلت محقق ساخت. شاید در نگاه اول شعاع پوششی 50 تا 100 متر برای این ارتباط کم به نظر برسد، ولی این شعاع برای زمانی است که دو نفر بخواهند با یکدیگر ارتباط مستقیم داشته باشند و آن را می‌توان به‌وسیله توان بالای فرستنده‌ها دکل‌های عظیم سرویس‌دهنده اینترنت رایگان که امروزه در برخی از کشورها فعال هستند تا کیلومترها پوشش داد. از طرفی در صورت نبود چنین دکلی با این قدرت می‌توان ارتباطی زنجیره‌ای میان کاربران برقرار کرد. برای نمونه این شعاع در یک ارتباط سه‌نفره معمولی از 100 متر به 200 متر میان نفر اول و سوم افزایش می‌یابد.