ایجاد جنگلی از گیاهان سایبورگ

به گزارش واحد فناوری اطلاعات سایبربان؛ گروهی از دانشمندان سوئدی در چند سال گذشته موفق به توسعه‌ی گل رزی سایبورگ شدند که درون آن مدارهای الکتریکی خاصی به کار رفته بود که رنگ گل به کمک آن‌ها تغییر می‌کرد. در واقع محققان سیستم عروق معمولی مورد استفاده برای توزیع آب را حذف و به جای آن از مدارهای الکتریکی در ساختار گل استفاده کردند. آن‌ها معتقد بودند به کمک این روش می‌توان حسگرهایی را در گیاهان تعبیه کرد تا انرژی تولید شده مورد استفاده قرار بگیرد.
دانشمندان دانشگاه لینشوپینگ سوئد (Sweden’s Linköping University) به تازگی اسنادی را منتشر کرده‌اند که نشان می‌دهد آن‌ها موفق شده‌اند نوعی ماده‌ی رسانا را به داخل رز سایبری یاد شده ارسال کنند که درون گیاه رشد کرده و گسترش می‌یابد. همچنین آن‌ها اعلام کرده‌اند در آینده‌ی نزدیک از این ویژگی برای ایجاد باغ یا جنگلی بزرگ از گیاهان سایبورگ استفاده شده و یک شبکه‌ی رایانه‌ای بیولوژیکی ایجاد خواهند کرد.

رز سایبری تولید شده در 2015

در گزارش یاد شده آمده است آوندهای گل رز که وظیفه‌ی رساندن آب و مواد غذایی را به ساقه، برگ و گلبرگ‌ها دارد و مانند یک رشته سیم عمل می‌کند. فرآیند شیمیایی رخ داده در داخل این گل مانند یک کاتالیزور عمل کرده و به تکثیر ژل و ماده‌ی رسانای تزریق شده کمک می‌کند. این ژل می‌تواند بدون ایجاد اختلال در عملکرد طبیعی و بیولوژیکی گیاه، بین دیواره‌های سلولی و غشا پلاسما قرار گرفته و با آن یکپارچه شود و مدارهای الکتریکی را تشکیل بدهد.
پژوهشگران اشاره کردند: در نمونه‌ی سال 2015، ماده تزریق‌شده، به‌صورت خودکار، در سراسر گیاه، پخش نمی‌شد و باید یک عامل خارجی، این کار را بر عهده می‌گرفت؛ اما هم‌اکنون 2 روز پس از تزریق ماده اولیه، بدون دخالت انسان، یکپارچه‌سازی تکمیل می‌گردد.
پژوهشگران توضیح دادند در واقع با قرار گرفتن الکترودهای طلا در گل رز می‌توان ترانزیستوری با عملکرد کامل به دست آورد. از طرفی بافت گیاه به عنوان یک عایق مناسب عمل کرده و جلوی اتصال کوتاه را می‌گیرد.
النی استاوریویدو (Eleni Stavrinidou) یکی از استادان دانشگاه لینشوپینگ گفت: «ما می‌توانیم صدها بار بدون از دست دادن کیفیت عملکرد رزها را شارژ کنیم. میزان انرژی قابل ذخیره‌سازی در رزهای سایبری با ابر خازن‌ها برابر است.»
محققان توضیح دادند درست مانند ابر خازن‌هایی امروزی که در سیستم‌های الکتریکی یک رایانه استفاده می‌شوند؛ یک گیاه سایبری را نیز می‌تواند به عنوان بخشی از یک سامانه‌ی ترکیبی بیولوژیکی- فناوری (biological-technological hybrid system) مورد استفاده قرار داد.
در صورتی که فناوری یاد شده با موفقیت به مرحله‌ی تولید انبوه برسد، می‌توان از آن برای ایجاد مزارع گیاهان سایبری استفاده کرده و در کنار انرژی خورشیدی و بادی، نوع جدیدی از نیروی سبز را ایجاد کرد، بدون این که جلوی رشد طبیعی آن‌ها گرفته شود. از طرفی به کمک این فناوری می‌توان رایانه‌های بیولوژیکی ایجاد کرد.

رز سایبری تولید شده در 2017