به گزارش کارگروه بینالملل سایبربان؛ یک مقام ارشد دفاعی سوئد گفت که تهدیدات سایبری و هیبریدی اکنون به یک ویژگی دائمی محیط امنیتی اروپا تبدیل شدهاند و هشدار داد که جوامع باید طوری ساخته شوند که تحت فشار پایدار عمل کنند، نه اینکه فرض کنند اختلالات نادر خواهند بود.
لیزا گوستافسون (Lisa Gustafsson)، مدیر اطلاعات خارجی و سایبری وزارت دفاع سوئد، این اظهارات را در کنفرانس امنیت سایبری مونیخ مطرح کرد و با اشاره به جنگ مسکو و کییف، اظهار داشت که استفاده ترکیبی از نیروی نظامی، فشار اقتصادی، عملیات اطلاعاتی و فعالیت سایبری را عادی کرده است.
گوستافسون گفت:
«ما در حال حاضر در یک رویارویی طولانیمدت زندگی میکنیم که در آن قدرت نظامی، فشار اقتصادی، عملیات اطلاعاتی و فعالیتهای سایبری به صورت ترکیبی، مداوم و عمدی استفاده میشوند. خطرناکترین فرض این است که اختلالات نادر یا محدود خواهند بود. وظیفه ما ساختن جوامعی است که بتوانند در برابر فشار شدید مقاومت کنند و همچنان به کار خود ادامه دهند.»
وی افزود که درگیریها به طور فزایندهای در زیر آستانه جنگ آشکار انجام میشوند و عملیاتهای سایبری و کمپینهای اطلاعاتی اغلب با هدف تضعیف اعتماد عمومی و ایجاد حس ناامنی به جای ایجاد آسیب فیزیکی فوری انجام میشوند. گوستافسون توضیح داد که چگونه سوئد در حال انجام بزرگترین تجدید تسلیحات خود از زمان جنگ سرد است، در حالی که دفاع مدنی خود را بازسازی و امنیت سایبری ملی را تحت مفهوم دفاع کامل خود تقویت میکند، مفهومی که امنیت را به عنوان یک مسئولیت کل جامعه در نظر میگیرد.
او تصریح کرد که خدمات حیاتی مانند مراقبتهای بهداشتی، انرژی، حمل و نقل، ارتباطات و تأمین غذا و آب به طور فزایندهای دیجیتال میشوند و بنابراین در برابر اختلال سایبری آسیبپذیرتر هستند و نیروهای مسلح برای فعالیت به این سیستمهای غیرنظامی وابسته هستند.
گوستافسون توضیح داد:
«بازدارندگی باید بار دیگر اعتبار یابد، نه تنها از طریق قدرت نظامی، بلکه از طریق تابآوری و جامعهای که قادر به عملکرد تحت فشار باشد.»
طبق مدل سوئد، مقامات غیرنظامی مسئول حفاظت از خدمات عمومی ضروری هستند، ارتش دفاع سایبری از سیستمهای مرتبط با دفاع را بر عهده دارد و مرکز ملی امنیت سایبری (NCSC) تلاش کلی را در کنار تیم ملی واکنش اضطراری رایانهای هماهنگ میکند. اقدامات برای قرار دادن این مرکز تحت کنترل آژانس اطلاعات سایبری و سیگنال سوئد، سازمان رادیو دفاعی، رسماً در سال 2024 آغاز شد، پس از آنکه یک تحقیق دولتی نشان داد که این سازمان در ساختار موجود خود به نتایج مورد انتظار دست نیافته است.
این شکستها به عنوان بخشی از یک بررسی دولتی و نه در پاسخ به یک حادثه واحد، ارزیابی شدند و در بحبوحه تغییر وضعیت ژئوپلیتیکی سوئد، که پس از حمله روسیه به اوکراین رسماً به ناتو پیوست، رخ دادند.
این مدل، مشابه مدل مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا، شاهد همکاری این آژانس با بخش خصوصی خواهد بود که بخش عمدهای از زیرساختهای حیاتی کشور را اداره میکند و انتظار میرود از طریق اشتراکگذاری اطلاعات و برنامهریزی آمادگی مشترک، نقش محوری ایفا کند.
مدیر اطلاعات خارجی و سایبری وزارت دفاع سوئد گفت:
«بخشهای بزرگی از زیرساختهای حیاتی ما، از جمله انرژی، حمل و نقل مخابراتی و خدمات دیجیتال، متعلق به یا تحت مدیریت بخشهای خصوصی هستند. امنیت سایبری مؤثر به اشتراکگذاری عمیق، عمومی و ساختارمند اطلاعات توسط شرکتهای خصوصی و برنامهریزی آمادگی مشترک بستگی دارد.»
