به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان، آلمان مبلغ ۱.۶ میلیارد یورو در هوش مصنوعی سرمایهگذاری میکند، اما سود آن از این فناوری همچنان نامشخص است.
بدون مراکز داده جدید و تجاریسازی سریعتر، آلمان در معرض خطر عقب ماندن بیشتر از ایالات متحده در ظرفیت هوش مصنوعی و تأثیر اقتصادی آن است.
تنها در سال ۲۰۲۵، ۱.۶ میلیارد یورو بهعنوان بخشی از برنامه اقدام هوش مصنوعی آلمان به این حوزه اختصاصدادهشده است.
این بودجه که توسط وزارت فدرال تحقیقات، فناوری و فضا آلمان مدیریت میشود، از سال ۲۰۱۷ بیش از بیست برابر افزایشیافته است که نشاندهنده جاهطلبی برلین برای تبدیل این کشور به قطب اروپایی هوش مصنوعی است.
بااینحال، کارشناسان هشدار میدهند که بازده مالی همچنان نامشخص است. راینر رهاک (Rainer Rehak) از مؤسسه وایزنباوم (Weizenbaum Institute) معتقد است که هوش مصنوعی فاقد یک مدل تجاری روشن است و روند فعلی را یک ((بازی سرمایهگذاری)) مبتنی بر حدس و گمان مینامد.
او هشدار داد که اگر سود واقعی محقق نشود، این بخش میتواند با حبابی مشابه چرخههای تبلیغاتی فناوری گذشته مواجه شود. حتی سم آلتمن، رئیس OpenAI، در مورد سطوح ناپایدار سرمایهگذاری در هوش مصنوعی هشدار داده است.
آلمان با چالشهای قابلتوجهی در ظرفیت محاسباتی روبرو است. مطالعهای توسط انجمن صنعت اینترنت اکو نشان داد که زیرساختهای این کشور تا سال ۲۰۳۰ ممکن است تنها به ۳.۷ گیگاوات گسترش یابد، درحالیکه تقاضای صنعت میتواند از ۱۲ گیگاوات فراتر رود.
شرکت دلوییت (Deloitte) پیشبینی میکند که ظرف پنج سال، شکاف ظرفیتی حدود ۵۰ درصد خواهد بود، درحالیکه ایالات متحده در حال حاضر بیش از بیست برابر ظرفیت آلمان را حفظ کرده است. بدون سرمایهگذاریهای عظیم جدید در مراکز داده، آلمان در معرض خطر عقبماندگی بیشتر قرار خواهد گرفت.
برخی از تحلیلگران معتقدند که این کشور به رویکرد متفاوتی نیاز دارد. پروفسور الیور توماس از دانشگاه اوسنابروک گفت:
درحالیکه مدلهای هوش مصنوعی در مقیاس بزرگ برای سودآوری تلاش میکنند، شرکتهای کوچک و متوسط میتوانند کاربردهای عملی را کشف کنند.
او طرفدار سرعتبخشیدن به چرخه از تحقیق تا تجاریسازی است و تضمین میکند که هوش مصنوعی سریعتر در صنعت ادغام شود.
آلمان سابقه تحقیقات پیشگامانه در زمینههایی مانند فناوری کامپیوتر، MP3 و واقعیت مجازی و افزوده را دارد، اما بخش زیادی از نوآوری در خارج از کشور تجاریسازی شده است.
توماس پیشنهاد میکند که کمتر بر مدلهای هوش مصنوعی ((ساخت آلمان)) و بیشتر بر استفاده از فناوریهای موجود از ارائهدهندگان جهانی تمرکز شود، درحالیکه حاکمیت دیجیتال از طریق چارچوبهای سیاستی قوی حفظ میشود.
کارشناسان با نگاه به آینده، شاهد ادغام عمیق هوش مصنوعی در محیط کار هستند. دستیاران هوش مصنوعی ممکن است بهزودی گردشهای کاری اداری را مدیریت، ارتباطات را سازماندهی و از حرفههای دانشمحور پشتیبانی کنند.
تیمهای کوچک مجهز به این ابزارها میتوانند میلیونها دلار درآمد ایجاد کنند و چشمانداز اقتصادی آلمان را تغییر دهند.
هزینههای سنگین آلمان نشان از سرمایهگذاری بلندمدت روی هوش مصنوعی دارد. اما باتوجهبه سؤالاتی در مورد سودآوری، ظرفیت محاسباتی و رقابت از سوی ایالات متحده، مسیر پیشرو به این بستگی دارد که آیا سرمایهگذاریها میتوانند به مدلهای کسبوکار پایدار و موارد استفاده عملی در سراسر اقتصاد تبدیل شوند یا خیر.
