به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان , افزایش روزافزون نیاز به قدرت محاسباتی هوش مصنوعی، مصرف منابع حیاتی مانند آب و برق توسط مراکز داده را به یکی از مهمترین اثرات زیستمحیطی این صنعت بدل کرده است. مراکز داده غولپیکر، بهویژه در مناطق دارای چالشهای زیستمحیطی، فشار بیسابقهای بر زیرساختهای محلی وارد میکنند.
گسترش این تأسیسات، در شرایطی مانند خشکسالی جاری در لوئیزیانا، پرسشهای جدی درباره آینده AI و بار تحمیلی آن بر جوامع محلی مطرح میکند. بررسی دقیق پیامدهای زیستمحیطی و اجتماعی این پروژهها از اهمیت بالایی برخوردار است.
دیتاسنتر عظیم متا؛ هراس ساکنان از بلعیده شدن آب
مرکز داده هوش مصنوعی جدید متا در لوئیزیانا به وسعت ۷۰ زمین فوتبال، نگرانیهای ساکنان را برانگیخته است. یک دیتاسنتر میتواند روزانه ۵ میلیون گالن آب آشامیدنی مصرف کند که برای خنکسازی سرورها به کار رفته و با مواد شیمیایی تصفیه میشود.
در جورجیا جایی که قبلاً دیتاسنتر متا ساخته شد، مشکلاتی چون قطع و قهوهای شدن آب گزارش گشت. این تجربیات، با خشکسالی فعلی لوئیزیانا (۱٫۴ میلیون نفر تحت تأثیر)، هراس محلیها را شدت بخشیده است.
مصرف سرسامآور انرژی و معمای هزینههای پنهان
نیازهای انرژی دیتاسنترهای هوش مصنوعی بسیار بالاست؛ مصرف برق مراکز داده در ایالات متحده از ۱۷ گیگاوات در ۲۰۲۲ به ۳۵ گیگاوات تا ۲۰۳۰ خواهد رسید. تأسیسات ۱۰ میلیارد دلاری جدید متا در لوئیزیانا، به ارتقاء ۳ میلیارد دلاری زیرساخت برق محلی نیاز دارد. متا و شرکت Entergy برای تولید ۲۲۶۲ مگاوات انرژی اضافی، نیروگاههای گازی احداث میکنند.
اما به دلیل توافقنامههای عدم افشا، سهم دقیق متا از هزینهها نامشخص است، که میتواند بار مالی را به ساکنان منتقل کند. این ابهام، به نگرانیها پیرامون مصرف آب و برق و هزینههای واقعی توسعه هوش مصنوعی میافزاید.
