گسترش آگاهی دریایی توسط دارپا

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ اتصالات اینترنت اشیا و ابزارهای هوشمند که از آن‌ها برای نظارت روی رویدادهای جاری بهره گرفته می‌شود با سرعت زیادی در حال گسترش هستند. با وجود این هنوز چنین قابلیتی برای نظارت زمان واقعی روی فعالیت‌های دریایی وجود دارد.
سازمان دارپا به تازگی با هدف ایجاد آگاهی موقعیتی در سراسر یک اقیانوس پروژه‌ای را به نام «اقیانوس اشیا» (Ocean of Things program) معرفی کرد. در قالب این پروژه هزار شناور کوچک و کم‌هزینه در محدوده‌ی اقیانوس قرار گرفته و شبکه‌ای توزیع شده از حسگرها را به وجود خواهند آورد. این شناورها حاوی تعدادی حسگر تجاری در دسترس با قابلیت جمع‌آوری داده‌های محیط –دمای اقیانوس، وضعیت دریا و موقعیت- فعالیت ناوگان‌های تجاری دریایی و حتی پستانداران دریایی حاضر در منطقه هستند. داده‌های جمع‌آوری شده از طریق ارتباطات ماهواره‌ای به شبکه‌ای ابری ارسال می‌شوند تا علاوه بر ذخیره‌سازی مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرند.
جان واترستون (John Waterston)، مدیر برنامه‌ی دفتر فناوری‌های راهبردی دارپا گفت:

هدف برنامه‌ی یاد شده افزایش آگاهی دریایی از طریق راهی مقرون به صرفه است.

واترستون گفت:

استفاده از بسترهای موجود برای نظارت بر محیط‌های وسیع اقیانوس، از نظر هزینه‌ای غیرممکن است. به منظور افزایش آگاهی خود در این زمینه در نظر داریم با به کارگیری ابزارهای تجزیه و تحلیل قدرتمند مجهز به حسگرهای موجود در بازار، شبکه‌ای شناور ایجاد کنیم که تنها به کسری از هزینه‌های رویکردهای فعلی نیاز دارد.

فناوری اقیانوس اشیا با دو چالش کلیدی «توسعه‌ی شناور» و «تجزیه و تحلیل داده» مواجه است. شناورها باید به گونه‌ای طراحی شوند که بتوانند در محیط‌های خشن دریایی دوام بیاورند. هر یک از شناورها باید تا یک سال قبل از ارسال به اعماق اقیانوس اطلاعات محیط اطراف خود را گزارش دهند تا از ایمنی آن اطمینان حاصل شود. همچنین طرح‌های پیشنهادی باید با محیط زیست سازگار بوده و از قوانین مربوط به حفاظت زندگی دریایی پیروی کند.
طرح‌های پیشنهادی برای بخش تجزیه و تحلیل نیز باید شامل نرم‌افزارهای ابری و روش‌های بررسی داده‌های گزارش شده باشند. این بستر باید شامل نمایش پویایی از مکان شناور، سلامت آن و عملکرد مأموریت ارائه بدهد. همچنین باید داده‌های زیستی به منظور هواشناسی و مدل‌های اقیانوسی موردبررسی قرار بگیرند. از بخش‌های دیگر آن می توان به شناسایی خودکار، ردیابی ناوگان‌های نزدیک و فعالیت‌های دریایی اشاره کرد.