سرگرمی یا تخلیه اطلاعاتی؟

بستر وب شبکه های اجتماعی، مملو از نظرسنجی ها، بازی ها، متون و لینک های جذاب و ... است که نظر هر کاربری را با هر سلیقه ای به خود جلب می کند. کاربران با خیال راحت، با بسیاری از این سرگرمی های موجود، سرخوش هستند و اطمینان دارند که بسیاری از آسیب های امنیتی در این شبکه ها مدیریت و کنترل می شود. لذا آنان بدون واهمه و با اعتماد کامل، هر سؤال یا نظرسنجی که در این شبکه ها وجود دارد را پاسخ می دهند. اما در ورا این سؤالات یا نظرسنجی ها، پرسش های مخفی گنجانده شده است که پاسخ آن ها می تواند نتیجه ای فراتر از یک تفریح برای کاربر به ارمغان آورد.

مطمئناً دسته ای از افراد هستند که عقیده دارند، فعالیت آزادانه آنان در شبکه های اجتماعی نمی تواند اطلاعات شخصی شان را تهدید کند اما باید به یاد داشته باشند که تاریخ اثبات کرده است بسیاری از همین اطلاعات به ظاهر بیهوده توانسته منجر به گردآوری تحلیل هایی شود که با درصد خطای بسیار پایین، آینده برخی اتفاقات در جامعه را پیش بینی کند. نمونه بارز همین ادعا، پیش بینی بالای 90 درصدی نتایج مجلس ششم توسط سیامک نمازی بود.

مشکل اصلی در ارتباطات مجازی، مجازی دانستن آن است. شبکه های اجتماعی در کاربری امروزه، فضایی فراهم کرده است که افراد حقیقی را حتی در زندگی شخصی ما سهیم کرده است و این بدین جهت است که قوانین و حدود مشخصی در این ارتباطات وجود ندارد. ممکن است فردی در بعد حقیقی خود، بسیار مبادی آداب باشد اما شخصیت او در فضای مجازی کاملاً متناقض جلوه دهد. این بدان جهت است که فرد، فکر می کند با داشتن یک هویت جعلی می تواند چهره خود را مخفی نگاه دارد. البته با رشد و پیشرفت تکنولوژی، این فاصله ها کمتر خواهد شد و دیگر کسی نخواهد توانست خود را در هویت دیگری مخفی کند. اما باید توجه کرد که در پس همین هویت جعلی نیز اطلاعات شخص حقیقی پشت آن در خطر خواهد بود.