رساندن دارو به بیمار بدون نیاز به عمل جراحی

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ در سال 1966، فیلمی به نام «Fantastic Voyage» اکران شد. در این فیلم یک زیردریایی و سرنشینان انسانی آن کوچک شده و به منظور از بین بردن یک لخته‌ی خونی وارد بدن بیمار می‌شدند. به تازگی مهندسان دانشگاه نیو ساوت ولز استرالیا اعلام کردند موفق به توسعه یک زیردریایی در ابعاد میکرو شده‌اند که نیروی محرکه‌ی آن را موتوری در مقیاس نانو تأمین می‌کند. این ابزار می‌تواند به بدن انسان وارد شده و بدون هیچ‌گونه عمل جراحی، دارو را به ارگان موردنظر برساند.

کانگ لیانگ (Kang Liang)، استاد دانشکده‌های مهندسی پزشکی و مهندسی شیمی نیو ساوت ولز گفت:

ما می‌دانیم که موتورهای کوچک به منظور مسیریابی برای رسیدن به یک محل خاص، از نیروهای محرکه خارجی مانند، نور گرما یا میدان مغناطیسی بهره می‌گیرند؛ اما در تحقیقات یاد شده ما نمونه‌ای به وجود آوردیم که برای ناوبری، هیچ‌گونه وابستگی به تغییرات خارجی ندارد. دستاورد ما به منظور مسیریابی به صورت خودکار، از تحولات محیط بیولوژیکی بهره می‌گیرد.

افرادی که سعی دارند از ساختار بدن انسان نقشه تهیه کنند، می‌دانند که بدن انسان دارای تعدادی نقطه‌ی تماس مشخص است که می‌توانند به عنوان راهنما عمل کنند. این نقاط برای لیانگ و گروهش به معنی نگاه کردن به سطح PH بدن است. بیشتر بدن انسان را آب تشکیل می‌دهد و بدن نیز به منظور نگاه‌داشتن سطح PH در محدوده مناسب، انرژی زیادی مصرف می‌کند. زیردریایی روباتیک مورد بحث با بررسی تغییرات عامل یاد شده در بدن شناور می‌ماند و مسیر خود را به سمت نقطه‌ی موردنظر پیدا می‌کند.

لیانگ ادامه داد:

بیشتر موتورهای کوچک در دو بعد حرکت می‌کنند؛ اما دستاورد ما به‌گونه‌ای طراحی شده است که توانایی حرکت به صورت عمودی را نیز داشته باشد. ما این 2 مفهوم را با یکدیگر ترکیب کردیم تا بتوانیم روباتی خودمختار ایجاد کنیم که قابلیت حرکت را در 3 بُعد دارد. در آینده می‌توان از این محصول به‌عنوان وسیله‌ی نقلیه‌ای برای رساندن دارو به صورت هوشمند بهره گرفت.

روبات‌های ساخته شده توسط پژوهشگران را می‌توان به صورت گروهی کنترل کرد. در چشم‌انداز مطرح شده لیانگ، یک قرص ظرفیت نگه‌داری را از میلیون‌ها میکرو ماشین دارد. هر یک از این ابزارها نیز خود میلیون‌ها مولکول از داروی مورد نظر را با خود حمل می‌کنند. در نتیجه این دستگاه‌ها با همکاری یکدیگر می‌توانند یک درمان مؤثر را ارائه بدهند.

میکرو روبات‌های یاد شده هنوز در فاز طرح اثبات مفهوم قرار دارند و به نظر می‌رسد زمان زیادی برای تکمیل شدن آن موردنیاز است.