خالی ماندن صندوق ایمیل‌ بومی

به گزارش واحد فناوری اطلاعات سایبربان؛ ایمیل‌های بومی هم مانند جویشگرها و پیام‌رسان‌هایی که مسئولان برای بومی کردن آن‌ها تلاش می‌کنند، اگرچه کاربرانی دارند، اما این بومی‌سازی هنوز نتوانسته نقش تأثیرگذاری ایفا کند و باید چشم به آینده و میزان استقبال افراد از این خدمات دوخت.

ایجاد رایانامه‌ (ایمیل)های بومی ازجمله وعده‌های متولیان فناوری اطلاعات کشور است که به نظر می‌رسد کاربران این سرویس‌ها هنوز به تعداد قابل‌توجهی نرسیدند و البته از دلایل این موضوع، تمایل به تک‌روی و استقلال سرویس‌های ایمیلی است؛ بنابراین با توجه به هزینه زیاد نگهداری خدماتی مانند ایمیل بومی، باید به پیوند آن‌ها با سرویس‌هایی مانند جویشگرها تأکید کرد.

همان‌طور که نصراللـه جهانگرد رئیس سازمان فناوری اطلاعات معتقد است، نگهداری و پشتیبانی سرویس ایمیل امری پرهزینه‌ محسوب می‌شود و به همین خاطر لازم است ارائه‌ی این سرویس با خدمات دیگر همراه شده تا بدین ترتیب هزینه‌ها مدیریت شود.

او درباره علت موفق نبودن ایمیل‌های ایرانی و برنامه دولت برای بهبود شرایط این بخش می‌گوید: قطعاً وضعیت ایمیل‌های بومی به‌تدریج بهتر خواهد شد، اما به‌طورکلی با توجه به پرهزینه بودن نگهداری و پشتیبانی این فضا و این‌که به‌طور غالب گزینه‌هایی که به‌عنوان ایمیل بومی مطرح می‌شوند، قصد دارند به‌طور مستقل تنها سرویس ایمیل را ارائه کنند، برای اجرای موفق این کار لازم است طرح‌های تجاری بهتری مورداستفاده قرار گیرد که این اتفاق هم به‌تدریج در حال رخ دادن است.

از طرفی علیرضا یاری -رئیس پژوهشکده فناوری اطلاعات پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات- با تأکید بر حمایت از رایانامه‌های بومی می‌گوید: این دید مثبت وجود دارد که رایانامه‌ها به شرکت‌های جویشگر متنی متصل شوند و مشتری‌شان افزایش پیدا کند. او معتقد است در حال حاضر رایانامه‌ها به جویشگرها وابسته نیستند، اما این اتفاق باید بیفتد و کم‌کم این فرهنگ‌سازی ایجاد شود که سرویس‌ها کنار هم قرار بگیرند، زیرا در غیر این صورت موفق نخواهند شد.

یاری یکی از بعدهای جویشگر بومی را سرویس‌های جانبی مانند ایمیل، شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان می‌داند و درباره تلاش برای حمایت از رایانامه‌ و مرورگر بومی اظهار می‌کند: ما رایانامه بومی را از صفر شروع نکردیم، افرادی که توانایی دارند را شناسایی کردیم تا از آن‌ها حمایت کنیم. درواقع ما دنبال این نیستیم که رایانامه ایجاد کنیم، زیرا قبلاً در این زمینه هزینه و رایانامه ایجادشده، ما دنبال این هستیم که کمک کنیم سرویس آن‌ها بهبود پیدا کند و کنار جویشگرها بنشینند.

دبیر شورای راهبردی طرح جویشگر بومی همچنین معتقد است در طرح جویشگر بومی و متعاقباً رایانامه‌های بومی ضعفی وجود دارد و آن عدم شناسایی بازار است. بنابراین برای آگاهی از ظرفیت بازار باید اطلاعاتی ازجمله اینکه روزانه چند نفر به گوگل مراجعه می‌کنند، چند کوئری (پرس‌وجو) به گوگل می‌فرستند، چند درصد از پرس‌وجوها به جویشگرهای بومی فرستاده می‌شود و یا چه تعداد از ایمیل‌های بومی استفاده می‌کنند، برای آنالیز کردن وجود داشته باشد.

او با اشاره به بازار رایانامه‌های داخلی اظهار می‌کند: ما از سه رایانامه متعلق به شرکت‌های چاپار، النون و بیان حمایت می‌کنیم، البته این رایانامه‌ها هنوز بازار زیادی ندارند و چاپار با بیشترین بازار در بین رایانامه‌های بومی، حدود یک‌میلیون کاربر ثبت‌شده و حدود 200 تا 300 هزار کاربر فعال دارد.

بنابراین به نظر می‌رسد رایانامه‎‌های بومی هنوز نتوانستند آن‎طور که باید مشتری جذب کنند و شاید بهترین راهکار برای افزایش کاربران، همان‌طور که رئیس سازمان فناوری اطلاعات و همچنین رئیس پژوهشکده فناوری اطلاعات پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات هم تأکید می‌کنند، پیوستن این سرویس‌های بومی پرهزینه به خدمات دیگر ازجمله جویشگرهای متنی باشد.

اما در ارائه‌ی خدمات ایمیل بومی و بومی‌سازی این بخش، تأکید اصلی بر آن است که شرایطی فراهم شود تا داده‌ها و اطلاعات کشور و مردم در فضای داخلی مستقل شده و کمتر مورداستفاده مراجع بین‌الملل قرار گیرد. بدین ترتیب حتی سرویس‌هایی که ممکن است در یک شرکت و برای کارمندان آن شرکت هم ارائه شوند می‌توانند مؤثر واقع شوند و مانع خروج اطلاعات از کشور شوند.

همان‌طور که خسرو سلجوقی عضو هیات عامل سازمان فناوری اطلاعات درباره پیام‌رسان‌های بومی و سازمانی موجود اظهار کرده بود، در حال حاضر پیام‌رسان‌های زیادی درست‌شده که به‌جای اینکه جمعیت میلیونی را پوشش دهند، به‌عنوان پیام‌رسان‌های سازمانی اعلام می‌شوند. درواقع مدل‌های پیام‌رسانی با اندازه‌های کوچک درست کردند که بیشتر پیام‌رسان‌های سازمانی، موضوعی و تخصصی هستند.

بنابراین رایانامه‌های سازمانی این‌چنینی نیز اگرچه ممکن است بازار خیلی کمی داشته باشند، اما حداقل مزیتشان این است که مانع از خروج اطلاعات از کشور می‌شوند. البته این مزیت کافی نیست و باید برای جبران هزینه‌های ناشی از استفاده از جویشگرها، پیام‌رسان‌ها و رایانامه‌های خارجی، دست‌به‌کار شد و با تأمین کیفیت لازم، کاربران موردنیاز این سرویس‌های بومی را جذب کرد.