توسعه چشمان پرنده برای نظارت بر میدان نبرد
به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ پژوهشگران آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی زمینی آمریکا (Army Research Laboratory) به تازگی پهپادهایی مجهز به دوربین نظارتی طراحی کردهاند که از ابعاد کوچکی برخوردار بوده و میتوان آنها را از نارنجکاندازهای 40 میلیمتری پرتاب کرد.
در حال حاضر دو نوع نارنجک اندازه سامانه هوای بدون سرنشین یا گلاوس (GLUAS) وجود دارد. نوع اول یک پاراگلایدر کوچک است که به کمک دو بال و تیغههای اطراف خود در هوا باقی میماند و نوع دوم یک بالگرد کوچک دارای مجموعهای از پروانههای هممحور برای جابهجایی است.
جان گردس (John Gerdes)، مهندس مکانیک آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی زمینی آمریکا توضیح داد، گلاوس در واقع یک پرتابکننده کوچک با قطر 40 میلیمتر است و میتواند با کمک پرتابگر سامانه سلاح، مسافتی طولانی را تحت پوشش خود قرار دهد. این پهپاد دارای شعاع حرکتی 2 کیلومتر و عمر باتری 90 دقیقهای است و میتواند حداکثر تا ارتفاع 600 متر به هوا پرواز کند.
پهپادهای مذکور پس از پرتاب، بالهای خود را باز کرده و با سرعتی ثابت حرکت میکنند. هدایت این پهپادها توسط نیروهای زمینی، به واسطه یک کنترلر یا ابزار قابلحمل انجام میگیرد. در این پهپادها دوربینی قرار گرفته است که تصاویر ثبت شده را برای ایستگاههای زمینی ارسال میکند.
گردس افزود:
در میدان مبارزه چندین سناریو مختلف برای استفاده سربازان از پهپادهای یاد شده وجود دارد. برای مثال در منطقه کوهستانی افغانستان، اگر سربازی خود را زیر آتش تکتیرانداز مشاهده کند، میتواند پهپاد مذکور را به منظور شناسایی موقعیت تقریبی دشمن به هوا پرتاب کند.
مهندس مکانیک آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی زمینی آمریکا ادامه داد:
پهپاد سبکوزن گلاوس به گونهای طراحی شده است تا مرگآوری سربازان را افزایش داده، به عنوان یک چشم پرنده به میدان نبرد نظارت کند. به علاوه این ابزار به سادگی در بیشتر کیتهای همراه نیروها قابلنصب و حمل است. به طور کلی این وسیله یک بستر مستقل و اطلاعاتی برای کمک به انجام مأموریت سربازان به حساب میآید.
هائو کانگ (Hao Kang)، یکی دیگر از مهندسان مکانیک آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی زمینی آمریکا ادامه داد:
پروژه گلاوس با اولویتهای نوسازی ارتش مطالبقت دارد. ما در تلاش هستیم تا توانمندیهایی مختلفی را اختیار هر سرباز قرار بدهیم. هیجانانگیزترین ویژگی این فناوری قابلیت پایداری آن است.
گردس شرح داد:
امکان به کارگیری قابلیتهایی مانند گیرندههای موقعیتیاب جغرافیایی (GPS) و کنترلکنندههای پرواز روی گلاوس وجود دارد. این ویژگی امکان حفظ موقعیت فعلی یا دنبال کردن واحد زمینی مشخص شده را به پهپادها میدهد.
وی اظهار کرد:
ما در تلاش هستیم تا مفاهیم نوآورانه مورد نیاز برای جنگجویان را توسعه بدهیم. به این معنی که اندازه و وزن ابزار را پایین آورده، مرگآوری و شعاع عملیاتی آن را گسترش میدهیم.
