توسعه روش فشرده سازی جدید داده توسط MIT

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ پژوهشگران MIT، به تازگی روش جدید فشرده‌سازی داده را گسترش داده‌اند که نسبت به گذشته، بخش بسیار کمتری از حافظه‌های رایانه‌ها، یا ابزارهای قابل‌حمل را اشغال می‌کند. در این شیوه، امکان پردازش سریع‌تر فراهم شده، تعداد دستورالعمل‌هایی که به صورت هم‌زمان اجرا می‌شوند، افزایش می‌یابد.

در روش فشرده‌سازی بالا، حافظه‌ی مورد استفاده توسط داده‌های زائد، آزاد می‌شوند؛ تا ظرفیت ذخیره‌سازی افزایش پیدا کرده، سرعت کار بالاتر برود.

در مقایسه با محاسبات واقعی، دسترسی به حافظه اصلی در رایانه‌های امروزی، بسیار گران‌قیمت است. به همین دلیل، فشرده‌سازی داده‌ها در حافظه، علاوه بر بهبود عملکرد، تعداد برنامه‌های درحال اجرا را -که به واکشی نیاز دارند- کاهش می‌دهد.

مدیریت حافظه رایانه‌های مدرن و انتقال داده‌ها در زمان استفاده، در روش‌های فشرده‌سازی فعلی، از تکه‌های حافظه با اندازه‌ی ثابت حافظه بهره می‌گیرند؛ اما در شیوه تازه، از آبجکت‌ها (objects) استفاده می‌شود. نوعی ساختار داده که انواع مختلفی را از اطلاعات ذخیره می‌کند. این گزینه، اندازه‌های متغیری دارد. شایان یادآوری است که در فناوری‌های گذشته، امکان مدیریت آبجکت وجود نداشت.

رفع چالش بالا، به 2 شیوه امکان‌پذیر است. روش اول، اضافه کردن عناصر منطقی به خود حافظه است. بنابراین بیشتر پردازش‌های داده رایج، در این بخش صورت می‌گیرد. راه‌کار دوم، کاهش میزان داده‌هایی است که به صورت مرتب، در دسترس قرار می‌گیرند. پژوهشگران MIT، از راه‌حل دوم برای توسعه الگوریتم خود استفاده کردند.

مفهوم بالا، به برنامه نویسان زبان‌های برنامه‌نویسی مدرن مانند: جاوا، پایتون و گو اجازه می‌دهد بدون تغیر کدهای خود، اطلاعات را در قالب آبجکت، ذخیره‌سازی و پردازش کنند.

زمانی که از شیوه مورد بحث، در ماشین مجازی جاوا استفاده شد، میزان داده‌های فشرده‌سازی شده، 2 برابر گردید و حافظه‌ی مصرفی، به نصف کاهش پیدا کرد.