تجزیه فیسبوک دردی از مشکلات شبکه‌های اجتماعی دوا نمی‌کند

به گزارش کارگروه شبکه های اجتماعی سایبربان ؛ فیسبوک با فشارهای شدیدی مواجه شده و رگورلاتورها می‌خواهند بزرگترین شبکه اجتماعی جهان را تجزیه کنند. رگولاتورها در استدلال‌های خود آسیب‌های واقعی ناشی از زیرسوال رفتن حریم شخصی، انتشار اطلاعات غلط، سخنان نفرت‌انگیز، تسریع در دو قطبی شدن جامعه و همچنین تهدید سلامت انتخابات آمریکا اشاره می‌کنند. طبق اعلام آن‌ها، رقابت فیسبوک را مجبور به رفع این مشکلات خواهد کرد.
باوجود چنین مواردی، اقدامات ضدانحصاری نامناسب بدون اصلاحات ساختاری، نه‌تنها نمی‌تواند مشکلات شبکه‌های اجتماعی را برطرف کنند، بلکه اوضاع را وخیم‌تر از گذشته خواهند کرد. برای درک علت این موضوع، منطق اقتصادی این کسب‌وکارها را مدنظر قرار دهید.

عدم تأثیر تجزیه فیسبوک روی شبکه‌های اجتماعی

بازار شبکه‌های اجتماعی به علت اثرات شبکه‌ای به سمت انحصار حرکت می‌کند: ارزش یک پلتفرم شبکه‌ای به تعداد افراد متصل به آن وابسته است. هرچه افرادی بیشتری از این شبکه استفاده کنند، ارزش آن افزایش بیشتری پیدا خواهد کرد. 

با افزایش تعداد افراد حاضر در یک شبکه، قدرت جاذبه آن نیز بیشتر می‌شود. با بالا رفتن این نیروی جاذبه، میزان وابستگی مشتریان کنونی افزایش پیدا می‌کند. تجزیه فیسبوک به بخش‌های تشکیل‌دهنده آن می‌تواند سرعت این فرایند را کاهش دهد، اما تغییری در این واقعیت که اثرات شبکه‌ای در بلندمدت باعث ایجاد انحصار می‌شوند را تغییر نخواهد داد.
افرادی که شبکه‌های اجتماعی را مدیریت می‌کنند، به انحصارگرایی تمایل دارند و اقداماتی انجام می‌دهند که کاربران نتوانند به‌راحتی از آن‌ها عبور کنند. پلتفرم‌های آن‌ها با یکدیگر سازگاری ندارند و اطلاعاتی که درون آن‌ها آپلود می‌کنیم را نیز کنترل می‌کنند.
اگر روزی ما تصمیم به ترک فیسبوک یا اینستاگرام بگیریم، تصاویر، گفتگوها و خاطرات خود را از دست می‌دهیم. ما نمی‌خواهیم آن‌ها را از دست بدهیم و همچنین شاهد از دست رفتن روابط خود باشیم. ترک این باغ‌های فناوری که دیوارهای بلندی اطراف خوددارند، کاری دشوار است و ترکیب آن با اثرات شبکه‌ای بیش‌ازپیش شرکت‌ها را به سمت انحصار می‌کشاند.
ایجاد رقابت در اقتصاد شبکه‌های اجتماعی ضروری است. اثرات مثبتی را تصور کنید که شبکه‌های اجتماعی در رقابت برای حفظ حریم شخصی کاربران ایجاد می‌کنند. درحالی‌که این رقابت می‌تواند شرکت‌ها را به سمت حفاظت از ارزش‌های اجتماعی سوق دهد، نیروهای موجود در بازار که موجب انحصارگرایی شبکه‌های اجتماعی می‌شوند، همچنان وجود دارند، حتی اگر فیسبوک تجزیه شود.
تجزیه فیسبوک قدم مثبتی برای شرایط بازار محسوب نمی‌شود و به علت اثر شبکه‌ای پس از تجزیه این کمپانی، یک شبکه اجتماعی دیگر به جایگاه آن دست پیدا می‌کند. بنابراین تجزیه یک شرکت نمی‌تواند اقتصاد بازار را تغییر دهد.
اثرات شبکه‌ای مزایای اقتصادی قابل‌توجهی برای میلیاردها نفر در سراسر جهان دارد. ازآنجایی‌که این مزایا به ارتباطات ما از طریق شبکه‌های اجتماعی بستگی دارد، نابودی شبکه‌ها این مزایا را بدون برطرف کردن نیروهای اقتصادی که اقتصاد اجتماعی را به سمت تمرکز سوق می‌دهد، کاهش خواهد داد. 

متغیرهای اقتصادی مانند تولید ناخالصی داخلی (GDP) و رشد بهره‌وری ارزش مصرفی که فیسبوک ایجاد می‌کند را نشان نمی‌دهند، چراکه کاربران برای استفاده از سرویس‌ها هزینه‌ای پرداخت نمی‌کنند. باوجود چنین مواردی، ارزش آن واقعی است. محققان در دانشگاه‌های استنفورد و MIT در یک پژوهش میزان هزینه‌ای که کاربران با دریافت آن حاضر به ترک فیسبوک هستند را موردبررسی قراردادند که مشخص شد افراد عادی ارزش بالایی برای سرویس‌ها قائل هستند.
این پژوهش تخمین می‌زند فیسبوک سالانه‌تنها در ایالات‌متحده آمریکا نزدیک به ۳۷۰ میلیارد دلار مزایا برای مصرف‌کننده تولید می‌کند که این رقم در سطح جهانی بسیار بیشتر خواهد بود. پرونده ضدانحصار علیه فیسبوک این شرایط اقتصادی را مدنظر قرار نمی‌دهد و به‌صورت مستقیم از حریم شخصی محافظت نمی‌کند، میان آزادی‌ بیان و سخنان نفرت‌انگیز تمایز ایجاد نمی‌کند، سلامت انتخابات را تضمین ‌نمی‌کند و حتی منجر به کاهش اخبار جعلی نمی‌شود.
اگر فیسبوک تجزیه شود، با چندین شبکه اجتماعی مواجه می‌شویم که نیاز به نظارت بیشتری دارند که همین موضوع مانع از دستیابی به اهداف می‌شود. دولت بجای سلب اعتماد بنابر منافع سیاسی، باید اصلاحات ساختاری انجام دهد. ابتدا نتایج هرگونه تصمیمی باید موردبررسی قرار بگیرد و سپس اجرایی شود. در ادامه نگاهی به چندین اصلاح ساختاری که می‌تواند به ما در دستیابی به وعده‌ها کمک کند، می‌اندازیم.