ایران، چهارمین قدرت سایبری جهان
به گزارش کارگروه بینالملل سایبربان؛ بسیاری از مقامات غربی، مدعی شده اند که سیاستهای توسعهطلبانه ایران باعث جلب توجه برخی رسانهها، سیاستمداران و محققان شده است. مجید رفیعزاده، کارشناس سیاسی ایرانی-آمریکایی فارغالتحصیل از هاروارد، با داشتن تخصص در زمینه سیاست خارجی ایران و ایالات متحده و به عنوان رئیس شورای بینالمللی آمریکا در این خصوص مقالهای نوشته که به شرح زیر است :
ماجراجویی نظامی ایران در منطقه، عمدتاً بوسیله کادر ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC)، نیروهای قدس و نمایندگان تهران، برخی گروههای شبهنظامی و تروریستی در خاورمیانه انجام میشود. با این حال، برنامه جنگ سایبری ایران و پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم آن بر امنیت جهانی و دیگر منافع ملی، توجه علمی و رسانهای کمتری را به خود جلب کرده است.
برنامه جنگ سایبری – که در سال 2012 آغاز شد _ بوسیله شورای عالی فضای سایبری اجرا میشود که با دستور رهبر ایران تشکیل شده است. این شورا – که سیاستهای مربوط به فعالیتهای سایبری را ایجاد کرده _ تبدیل به ستون مهم سپاه پاسداران و سیاستهای خارجی تهران شده است.
آخرین تحولات نشان دهنده پیشرفت قابل توجه ظرفیت سایبری جمهوری اسلامی از زمان تأسیس این شورا است. به گفته یکی از مقامات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در واقع ایران چهارمین قدرت سایبری در جهان محسوب میشود.
حتی متخصصان اسرائیلی نیز اعتراف کردند که جمهوری اسلامی یکی از عوامل مهم در فضای سایبری است. به عنوان مثال، مؤسسه مطالعات امنیت ملی (INSS) اظهار داشته است که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بهوضوح باعث شده است که ایران به یکی از بهترین و پیشرفتهترین کشورهای جهان در حوزه جنگ سایبری تبدیل شود. اما به جای استفاده از چنین پیشرفتهایی برای دستیابی به پیشرفتهای فنی و بهبود زندگی شهروندانش، دولت این کشور از برنامه سایبری برای اجرای حملات و جاسوسی سایبری به منظور آسیب به زیرساختهای مالی، امنیتی و سیاسی کشورهای دیگر استفاده میکند.
در صورت افزایش تنش میان ایران و غرب، تهران احتمالاً یک حمله سایبری علیه زیرساختهای مهم ایالات متحده و متحدانش از جمله : زیرساخت انرژی، مؤسسات مالی، سیستمهای حمل و نقل و غیره را آغاز خواهد کرد.
دولت ایران، پیش از این مسئولیت برخی حملات سایبری علیه ایالات متحده و دیگر کشورها را بر عهده گرفته است. به عنوان مثال، سیستمهای بانکی ایالات متحده در سطحی بیسابقه مورد حمله قرار گرفتند و سایتهای بانکی آنلاین مؤسساتی مانند : بانک آمریکا، «JPMorgan Chase»، «Wells Fargo» و «Citigroup» تحت تأثیر قرار گرفتند. مقامات آمریکایی این حملات پیچیده را به دولت ایران نسبت دادند.
بهتازگی، وزارت دادگستری ایالات متحده 7 نفر از شهروندان ایرانی را به سازماندهی حملات اختلال سرویس توزیع شده علیه 46 شرکت عمدتاً فعال در بخشهای بانکی و مالی متهم کرد. علاوه بر این، سازمان اطلاعات آمریكا مدعی شده است که جمهوری اسلامی در هدف قرار دادن کامپیوترهای شرکت نفت و گاز عربستان سعودی (آرامکو) با کمک ویروس شمعون دست داشته است و رهبران ایران به خوبی میدانند که حملات سایبری کمهزینهتر از تقابل مستقیم نظامی با رقبایشان است. علاوه بر این، تواناییهای نظامی تهران عمدتاً پایین تر از دشمنانش است.
در نتیجه، از نظر رهبران ایران جایگزین جنگ فیزیکی استفاده از یک جنگ مجازی است که در آن هم ناشناس باقی میمانند و هم تخصیص حمله به آنها بسیار سخت خواهد بود. دان کوتز (Dan Coats)، رئیس اطلاعات ملی ایالات متحده سال گذشته مدعی شد که تهران، از جاسوسی سایبری، تبلیغات و حملات برای حمایت از اولویتهای امنیتی خود، رویدادهای نفوذ، درک خارجی و مبارزه با تهدید در برابر متحدان آمریکا در منطقه و از تواناییهای سایبری خود بهطور مستقیم در برابر ایالات متحده استفاده میکند.
لازم به ذکر است که تهران تمایل زیادی به صادرات تواناییهای جنگ سایبری خود به پروکسیها، گروههای شبه نظامی و متحدانش دارد. این امر میتواند پیامدهای شدیدی روی منافع امنیت ملی و زیرساختهای مالی کشورهای دیگر داشته باشد.
درنهایت، برنامه جنگ سایبری ایران به یک موضوع امنیت ملی برای دولتهایی تبدیل شده است که به روحانیون حاکم در دستیابی به اهداف سیاست خارجی و جاهطلبیهای منطقهای کمک میکند. تواناییهای جنگ سایبری جمهوری اسلامی به سرعت در حال پیشرفت هستند و باید مورد توجه قدرتهای منطقهای و جهانی قرار گیرند. تهران نشان داده است که برای حمله به کشورهای رقیب از طریق پلتفرمهای سایبری و آسیب قابل توجه به مردم عادی، مؤسسات دولتی، عمومی و خصوصی لحظهای درنگ نخواهد کرد.
جامعه بینالمللی باید به سرعت وارد عمل شود و دولت ایران باید مسئولیت حملات سایبری در برابر دیگر دولتها و شهروندانشان را قبول کند.
