ایجاد تسلیحات سایبری برای حفاظت از زیرساخت ها

به گزارش کارگروه امنیت سایبربان، به نقل از «technologyreview»؛ در نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک ، بحث های متعددی درباره ی کنترل تسلیحات هسته ای شد. اما صحبت کافی درباره ی نوع دیگر تهدید نگران کننده نشد: سلاح های سایبری

در سال 2013 گروهی از کارشناسان دولتی در سازمان ملل متحد تصمیم گرفتند که قانون جهانی در مورد فضای سایبری اعمال شود. در 2015 همان گروه، بر سر چندین هنجار داوطلبانه برای مدیریت رفتار دولت ها به صورت آنلاین در زمان صلح، موافقت کردند. این شامل مقرراتی بود که کشورها نباید زیرساخت های حیاتی یکدیگر را هدف قرار دهند و باید مسئولیت هرگونه حملات سایبری از کشورشان را بر عهده گیرند.

ابتکار عمل سازمان ملل، نفوذ چندانی نداشت. افشای هک شدن شرکت های نیرو و سیستم های انتخاباتی ایالات متحده توسط روسیه و همچنین تلاش های چین برای دزدیدن مالکیت معنوی، نشانه هایی هستند که قوانین وضع شده، تاثیر دلخواه را نداشته اند.

اقدام هماهنگ

اکنون ایالات متحده و برخی دیگر از کشورها همچون انگلستان، در حال تهیه ی یک پاسخ تهاجمی تر به تحریکات دیجیتالی هستند.

ایالات متحده اخیرا از یک راهبرد سایبری ملی رونمایی کرد. این تدبیر، انجام عملیات تهاجمی را برای ارتش خود بدون فرآیند تایید طولانی، آسان می کند.

انگلستان نیز درحال برنامه ریزی برای ایجاد یک گروه 2 هزار نفره از متخصصان فناوری است. هدف این تیم، تقویت توانایی خود در راه اندازی حملات سایبری است.

راهبرد جدید ایالات متحده، ابتکار بازدارندگی سایبری بین المللی را در نظردارد که در آن آمریکا و کشورهای هم پیمان، پاسخ های خود را به حملات سایبری مخرب هماهنگ خواهند کرد.

دامنه ی این پاسخ ها می تواند از تحریم های اقتصادی تا تلافی در فضای مجازی باشد.

حامیان این رویکرد فکر می کنند احتمال بیشتری برای آوردن کشورهای متمرد به میز مذاکره وجود دارد.

جیمز لوئیس (James Lewis) از مرکز مطالعات راهبردی و بین المللی، یک اندیشکده می گوید:

چیزی که کنترل تسلیحات را اداره می کند، وجود یک حس مشترک از آسیب پذیری است.

اما یک خطر نیز وجود دارد که می تواند باعث افزایش دشمنی های اینترنتی شود، حداقل در کوتاه مدت. این مسئله می تواند منجر به حملات تهاجمی بیشتری به خدمات عمومی کلیدی مانند شبکه های برق شود؛ بنابراین ضروری است که ایالات متحده و دیگر کشورها برای یک قرارداد بین المللی کنترل سلاح های سایبری که خطر درگیری را کاهش می دهد، سخت تر از همیشه پیش بروند.

دیپلماسی دیجیتالی

برد اسمیت (Brad Smith)، معاون مایکروسافت و مدیر ارشد قانونی، برای یک اجلاس ژنو دیجیتال سخنرانی کرده است.

این امر شرکت های فناوری و دولت ها را برای ایجاد یک توافق جامع ، دور هم جمع می کند. این توافق در زمان صلح، از مردم غیر نظامی که از اینترنت استفاده می کنند همانگونه ای محافظت می کند که اجلاس های پی در پی ژنو در طول جنگ کرده است.

مدافعه ی اسمیت، اتحادی از شرکت های فناوری هم فکر ایجاد کرده است که متعهد شده اند هر کاری برای حفاظت از مشتریانشان از حملات سایبری توسط جنایتکاران و کشورها، انجام دهند. مایکروسافت حتی یک کمپین تبلیغاتی جدید راه اندازی کرده است. هدف این کمپین این است که مردم از رهبران سیاسی بخواهند تا امنیت بیشتری برای فضای سایبری فراهم کنند.

با این حال، توافق جامع در مورد هنجارهای سایبری، یک چالش عظیم خواهد بود.

در کوتاه مدت، تلاش برای رسیدن به یک توافق رسمی نسبتا محدود که کشورها را مجبور می سازد هدف قرار دادن سرویس های عمومی حیاتی را متوقف کنند، منطقی به نظر می رسد.

حمله به زیرساخت هایی مانند نیروگاه ها، بیمارستان ها وسیستم های حمل و نقل می تواند عواقب ویرانگری مانند از دست دادن زندگی مردم داشته باشد. این خطرات با توجه به افزایش تعداد دستگاه هایی که به اینترنت متصل می شوند، در حال رشد است.

حتی ایجاد یک توافقنامه ی دیپلماتیک محدود نیز آسان نخواهد بود و با اجرای آن، چالش هایی نیز وجود خواهد داشت؛ زیرا مهاجمان اغلب تلاش می کنند تا اقدامات خود را پنهان سازند. با وجود این، به دلیل ارزش بسیار بالای سهام، ارزش تلاش را دارد.

جیسون هلی (Jason Healey)، یکی از کارشناسان امنیت سایبری ، در نشست مطبوعاتی اخیر درباره ی راهبرد جدید سایبری ایالات متحده، درباره ی خطرات احتمالی آتش سوزی سایبری و فروپاشی زیرساخت های کلیدی هشدار داد:

ما تا زانو توی آتش افروز فرو رفته و از بنزین خیس هستیم.