احساس نیاز به احراز هویت بیومتریک

به گزارش واحد امنیت سایبربان؛ استفاده از رمز عبور از عصر اولیه‌ی محاسبات باقی‌مانده است؛ زیرا مردم راحتی را به امنیت خود ترجیح می‌دهند. به نظر می‌رسد زمان کنار گذاشته شدن رمز عبور فرا رسیده است؛ زیرا بسیار ناامن هستند. از طرفی عده‌ای از مردم هنوز از رمزهای مانند «1234» و «123456» استفاده می‌کنند.
مردم رمزهای پیچیده را فراموش می‌کنند. از طرفی با وجود این که احراز هویت دومرحله‌ای (معمولاً، تأیید ورود از طریق یک وسیله‌ی دیگر) بهتر عمل می‌کند؛ اما هنوز هم روش‌هایی برای شکست آن وجود دارد.
با توجه به توضیحات بالا، نیاز به استفاده از احراز هویت بیومتریک در خارج از بانک‌ها بیشتر از گذشته احساس می‌شود؛ اما در برابر این موضوع نیز مقاومت وجود دارد. این روش هر دو ویژگی راحتی و امنیت را با هم به ارمغان می‌آورد. بعضی از ویژگی‌های منحصر به فرد افراد مانند چشم، صورت، اثرانگشت و صدا به کدهای یکتایی برای رایانه تبدیل می‌شوند. از این کد می‌توان برای شناسایی افراد در ابزارها و شبکه‌ها استفاده کرد و شناسایی این کد سخت‌تر از رمز عبور است. در زمانی که مردم از طریق حسگرها و تلفن‌های هوشمند به اینترنت متصل می‌شوند، تشخیص هویت بیومتریک به گام بعدی تبدیل می‌شود. بهترین مزیت روش مذکور، این است که دیگر کاربران نیازی به حفظ کردن یک کد ندارند.
در بیشتر مواقع در برابر فناوری‌های جدید، واکنش‌های عصبی دیده می‌شود. این موضوع دور از انتظار نیست؛ زیرا مردم می‌ترسند با ساخت چیزی که نمی‌توان کنترل کرد، حریم خصوصی و آزادی عمل آن‌ها تضعیف ‌شود. با وجود این، مردم در یک شبکه اجتماعی زندگی می‌کنند و روش‌های بیومتریک موقعیت بهتری برای حفظ امنیت آنها فراهم خواهد کرد. سرعت پیشرفت سریع فناوری دلیلی برای ترسیدن یا کنار گذاشتن آن نمی‌شود.
فناوری بیومتریک عالی نیست. هیچ نوع فناوری عالی نیست؛ اما نسبت به 5 سال گذشته پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در آن رخ داده است. باید صبر کرد تا شرکت‌ها و مشتری‌ها، در مورد محل استفاده از این فناوری تصمیم بگیرند.