آزمایش ماهواره نظارت و شناسایی آمریکا از مدار لئو

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ نیروی هوایی آمریکا به تازگی اعلام کرد در اواسط سال 2020، دو ماهواره «روگ کیوب‌ست» (Rogue CubeSat) از ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) به فضا ارسال و در مدار لئو (LEO) قرار خواهند گرفت. این کار به منظور آزمایش حسگرهای مادون‌قرمز با امواج کوتاه (SWIR) صورت می‌گیرد که توانایی مشاهده از داخل دود، مه و ابر را داشته می‌توانند به پردازش تصویر بپردازند.

یکی از مقامات نیروی هوایی گفت:

داده‌های ارائه شده به نیروی هوایی به تحقیقات و بررسی کاربردهای بالقوه‌ی احتمالی توانایی کمک خواهد کرد. همچنین چشم‌اندازی را به منظور استفاده از داده‌هایی که از مدار لئو جمع‌آوری شده فراهم می‌آورد که به الگوریتم‌های پردازشی موجود ارائه می‌شوند.

با توجه به گزارش مرکز توسعه سامانه‌های موشکی و فضایی نیروی هوایی آمریکا، دو ماهواره یاد شده از حسگرهای نور مرئی، مادون‌قرمز و ارتباطات لیزری سرعت‌بالا با ایستگاه‌های زمینی بهره می‌برند. آزمایش مذکور به طور خاص به بررسی طرح اثبات مفهومی (proof of concept) می‌پردازد که بیان می‌کند می‌توان از توانایی‌های یاد شده در مأموریت‌های آینده بهره گرفت.

حسگرهای مادون قرمز با امواج کوتاه در تمام طول شبانه‌روز می‌توانند حتی از میان دود، مه و ابر فعالیت خود را ادامه دهند. این ابزارها توانایی شناسایی و تفکیک انواع گازها و مواد شیمیایی موجود را در سطح زمین ارائه می‌دهند. برای مثال کاربر می‌تواند چوب را از پلاستیک تشخیص بدهد. به علاوه امکان تشخیص پرتوهای لیزری نامرئی را نیز دارند.

حسگرهای مذکور بر پایه ایندیوم گالیوم آرسنید (InGaAS)، توسعه می‌یابد که به خنک‌کننده کرایوژنیک‌ یا فوق‌سریع (cryogenic cooling)، نیاز ندارند. این ویژگی باعث شده است تا از ابعاد و وزن نمونه‌ی نهایی به شدت کاسته شود.

تعدادی از کاربردهای نظامی و تجاری احتمالی حسگرهای یاد شده شامل توسعه «SWIR LIDAR» برای وسایل نقلیه خودمختار، تصویربرداری از زمین، تقویت دوربین‌های مداربسته، ارتباطات از راه دور و سامانه سلاح هدایت‌پذیر می‌شود. تعدادی از شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات تصویربرداری ماهواره‌ای تجاری مانند ماکسار (Maxar Technologies) هم‌اکنون از این فناوری بهره می‌برند.

ماهواره‌های یاد شده روگ آلفا و بتا نام داشته، توسط «Aerospace Corporation» ساخته شده‌اند. این ماهواره‌ها، کیوب‌ست‌های 3 بخشی هستند. سخت‌افزارهایی ماژولار که ابعاد هرکدام از آن‌ها تنها به بزرگی یک جعبه کفش است. این ابزارها در تاریخ 2 نوامبر، توسط نورثروپ گرومن (Northrop Grumman) به ایستگاه بین‌المللی فضایی ارسال شدند.

ماهواره‌های یاد شده در اوایل سال میلادی بعد در مدار 500 کیلومتری از سطح زمین قرار خواهند گرفت تا مدت یک سال به صورت آزمایش فعالیت کنند. این سخت‌افزارها پس از 2 یا 3 سال از مدار خود خارج شده و وارد جو زمین می‌شوند.

یکی دیگر از اهداف پروژه مذکور، ایجاد روش‌های تحقیق و توسعه سریع‌تر و بهینه‌تر است. آلفا و بتا در راستای همین رویکرد به وجود آمدند؛ بنابراین به جای این که ده‌ها میلیون دلار روی توسعه و پرتاب ماهواره‌ها به صورت سنتی هزینه شود، با مبالغ بسیار کمتر و در زمانی بسیار سریع‌تر می‌تواند به تجهیزات موردنیاز دست پیدا کرد.

ساخت و آزمایش ماهواره‌های یاد شده 16 ماه به طول انجامید و ارسال آن به فضا در هجدهمین ماه انجام گرفت. این در حالی است که این اقدام در گذشته 7 یا 8 سال زمان نیاز داشت.