وقتی هوش مصنوعی دست به قلم می‌شود

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان ؛ یک مطالعه بزرگ جهانی تازه منتشر شده نشان می‌دهد که هوش مصنوعی تقریبا تمام جهان پژوهش‌های علمی را در دست گرفته است.

به نقل از دیجیتال‌ترندز، این گزارش نشان می‌دهد که تعداد پژوهشگرانی که از هوش مصنوعی در کار روزمره خود استفاده می‌کنند، به شدت افزایش یافته است؛ این عدد از کمی بیش از نیمی در سال گذشته، به رقم شگفت‌آور ۸۴ درصد رسیده است. اما در حالی که تقریبا همه از آن استفاده می‌کنند، آنها نیز شروع به درخواست قوانین و حمایت بیشتر از مؤسسات خود کرده‌اند.

با این وجود، نکته جالب این است که بیشتر پژوهشگران از هوش مصنوعی پیشرفته و تخصصی ساخته شده برای علم استفاده نمی‌کنند. آنها فقط از ابزار‌های روزمره مانند چت جی‌پی‌تی استفاده می‌کنند. این موضوع به یک مساله بزرگ‌تر اشاره دارد: آنها از چیزی استفاده می‌کنند که آسان و در دسترس است، نه لزوما بهترین یا امن‌ترین گزینه برای کار.

واضح است که مردم هنوز نگرانی‌هایی دارند. جالب اینجاست که هیجان اولیه کمی فروکش کرده است؛ افراد کمتری اکنون فکر می‌کنند هوش مصنوعی از انسان‌ها باهوش‌تر است. با این حال، اکثریت قاطع می‌گویند که هوش مصنوعی کمک بزرگی برای ایده‌پردازی و انجام سریع‌تر کارهاست.

نقش رو به رشد هوش مصنوعی در پژوهش تنها درباره خودکارسازی نیست، بلکه این داستان فقط برای دانشمندان در آزمایشگاه نیست؛ این بر همه ما تاثیر می‌گذارد. این درباره چگونگی ایجاد دانش و حقایقی است که جهان ما را شکل می‌دهند. بدون وجود قوانین واضح، خطر واقعی وجود دارد که پژوهش‌های ناقص یا حتی جعلی از فیلتر‌ها عبور کنند.

به همین دلیل است که بیشتر پژوهشگران اکنون درخواست دستورالعمل‌های شفاف دارند. آنها می‌خواهند ناشران واضح بگویند چه چیزی مجاز است و معتقدند هر کسی که از هوش مصنوعی در کار خود استفاده می‌کند باید این موضوع را اعلام کند.

این یک تغییر بزرگ است که نحوه تصمیم‌گیری ما درباره‌ی علمی که می‌توانیم به آن اعتماد کنیم، را دگرگون خواهد کرد.

چالش بزرگ، پر کردن شکاف بین آنچه هوش مصنوعی می‌تواند انجام دهد و نحوه استفاده واقعی مردم از آن است. دانشگاه‌ها و ناشران باید با ابزار‌های بهتر، آموزش مناسب و قوانین شفاف و شفاف‌تر وارد عمل شوند.

همان‌طور که هوش مصنوعی هوشمندتر می‌شود، یافتن راهی برای استفاده مسئولانه از آن، رویداد اصلی خواهد بود. اساسا، چند سال آینده یک مسیر پرهیجان خواهد بود، پر از بحث‌های فراوان درباره چگونگی استفاده درست از این فناوری.