به گزارش کارگروه تروریسم سایبری سایبربان؛ کارشناسان اسرائیلی معتقدند که فضای سایبری رژیم صهیونیستی در سراسر جهان به عنوان یک زیرساخت دفاعی استراتژیک، نه فقط یک بخش فناوری، دیده میشود. وبگاه اسرائیلی «Israel Defense» در این خصوص مقالهای نوشته که به شرح زیر است:
«در طول دهه گذشته و با قدرتی حتی بیشتر از زمان گسترش عرصه امنیتی به فضای دیجیتال، اسرائیل جایگاه خود را به عنوان یک قدرت سایبری تثبیت کرده است.
این جایگاه مبتنی بر تجربه عملیاتی مداوم، تصمیمگیری تحت فشار و توانایی پاسخگویی در زمان واقعی است. برای کشورها، سازمانهای امنیتی و زیرساختهای حیاتی در سراسر جهان، فضای سایبری اسرائیل به یک لایه مکمل حفاظتی برای سیستمهای دفاعی فیزیکی، یک گنبد سایبری نامرئی اما حیاتی، تبدیل شده است. اما در اینجا شکاف استراتژیک حادتر میشود. تقاضای جهانی برای راهحلهای سایبری، با تأکید بر حفاظت از زیرساختها.
این تقاضا برای فناوری دفاعی و سیستمهای نظارت و پاسخگویی همچنان رو به افزایش است، در حالی که توانایی شرکتهای اسرائیلی برای اجرای پروژههای بزرگ به دلیل یک محدودیت کلیدی کاهش مییابد: نیروی انسانی. طبق گزارش جهانی نیروی انسانی «ISC2»، شکاف سایبری جهانی از مرز 4 میلیون شغل خالی عبور کرده و اکثر سازمانها گزارش دادند که این کمبود آسیب میرساند.
این کمبود مستقیماً بر سطح توانایی دفاعی و پاسخگویی آنها تأثیر میگذارد. این فقط یک چالش عملیاتی نیست، بلکه یک خطر سیستمی است که بر امنیت ملی و اقتصادی نیز تأثیر میگذارد. همزمان، جهان با تغییر آشکاری در انتظارات وارد سال ۲۰۲۶ میشود. سرمایهگذاران، مشتریان و دولتها دیگر از فناوری نوآورانه یا راهحلهای مقطعی راضی نیستند. تأکید بر قابلیت اجرا، ثبات عملیاتی و استقرار جهانی است.
گزارشهای نهادهای تحقیقاتی و سرمایهگذاری بینالمللی، از جمله «PitchBook» و سایر نهادها، روند روشنی را نشان میدهند: سرمایه به دنبال شرکتهایی است که میدانند چگونه به عنوان نهادهای کاملاً بینالمللی عمل کنند، با توانایی استخدام، مدیریت و بهرهبرداری از آرایهها در قارهها و مناطق زمانی. این یک تغییر عمیق در برداشت است که استاندارد جدیدی را برای صنعت سایبری تعیین میکند. برای شرکتهای سایبری اسرائیلی، معنی آن واضح است.
مدلی که در آن تمام لایههای فعالیت در اسرائیل متمرکز باشد، دیگر پایدار نیست، به خصوص وقتی صحبت از پروژههای امنیتی، سیستمهای مرکز عملیات امنیتی (SOC)، نظارت مداوم و محافظت از سیستمهای حیاتی میشود. دسترسی ۲۴ ساعته، انعطافپذیری عملیاتی و مقیاسپذیری به الزامات اساسی تبدیل شدهاند. برای برآورده کردن آنها، لازم است یک لایه عملیاتی جهانی ایجاد شود که از هسته اسرائیل پشتیبانی کند و جایگزین آن نشود.
هسته استراتژیک، تحقیق است
تحقیقات و تصمیمگیری باید در اسرائیل باقی بماند، اما تیمهای بینالمللی باید در زمینههای نظارت، آزمایش، اتوماسیون، زیرساخت و واکنش عملیاتی در لحظه در اطراف آنها مستقر شوند. از نظر امنیتی، این به معنای گسترش عمق دفاع است. همانطور که یک سیستم دفاعی مدرن فقط به یک لایه متکی نیست، یک سیستم سایبری پیشرفته نیز به چندین حلقه عملیاتی نیاز دارد.
استقرار جهانی پرسنل
چنین استقراری، تداوم عملیاتی، تعادل بار و واکنش سریع را حتی در شرایط بحرانی امکانپذیر میکند. گزارشهای بینالمللی نشان میدهد که کمبود پرسنل ماهر، خطر حوادث سایبری جدی را به ویژه در محیطهای بحرانی که زمان پاسخ یک عامل تعیینکننده است، به طور قابل توجهی افزایش میدهد. چالش اصلی سال 2026 نه فناوری، بلکه استراتژیک است.
شرکتها باید اکنون بپرسند؛ آنها نه تنها باید بپرسند که محصولشان چقدر پیشرفته است، بلکه چقدر برای فعالیت در جهانی که سایبر یک زیرساخت دفاعی جهانی است، خوب ساخته شدهاند. این شامل ترسیم نقشهای حیاتی، تصمیمگیری آگاهانه در مورد اینکه کدام عملکردها باید در اسرائیل باقی بمانند و کدام یک را میتوان خارج از کشور مدیریت کرد و سرمایهگذاری در آموزش تیمهای مدیریت و فرماندهی برای مدیریت در مناطق و فرهنگهای مختلف است.
برای شرکتهایی که با آژانسهای امنیتی کار میکنند، این یک الزام اولیه و نه فقط یک مزیت رقابتی است. اسرائیل، با سابقه خود در حوزه سایبری وارد سال ۲۰۲۶ میشود، اما این به تنهایی کافی نخواهد بود. عرصه امنیت و فناوری اکنون انتظار جدیت عملیاتی، توانایی تحمل پروژههای بلندمدت و نیروی کار ماهر و در دسترس در مقیاس جهانی را دارد.
شرکتهایی که زیرساختهای انسانی و عملیاتی لازم را ایجاد نکنند، ممکن است خود را از فرصتهای استراتژیک قابل توجهی محروم کنند. فضای سایبری اسرائیل یک دارایی ملی و بینالمللی است. برای حفظ جایگاه خود، مفهوم دفاع باید در پشت صحنه، به مدلهای عملیاتی، نیروی انسانی و استقرار جهانی مورد نیاز در این حوزه نیز گسترش یابد.»
