به گزارش کارگروه بینالملل سایبربان، جان مولنار، نماینده جمهوریخواه میشیگان که ریاست کمیته منتخب مجلس در امور چین را بر عهده دارد، وزارت بازرگانی را تحتفشار قرار داد تا کنترلهای صادراتی بسیار سختگیرانهتری را بر روی تراشههای پیشرفته هوش مصنوعی که به چین صادر میشوند، اعمال کند.
بخش اصلی پیشنهاد او به نام (آستانه فنی متحرک) یا (RTT) است. آستانه فنی متحرک بهجای تعیین سقف ثابت برای تراشههایی که چین میتواند دریافت کند، به طور خودکار این محدودیت را بر اساس آنچه تولیدکنندگان چینی میتوانند در داخل کشور تولید کنند، تنظیم میکند. هدف این است که مجموع قدرت محاسباتی هوش مصنوعی چین بیش از 10 درصد از کل ظرفیت محاسباتی هوش مصنوعی ایالات متحده نباشد.
این پیشنهاد با گرهزدن آستانه به قابلیتهای تولیدی خود چین، سعی میکند سقف را به یک هدف متحرک تبدیل کند، نه یک خط ثابت که چین در نهایت میتواند از طریق پیشرفت تولیدی خود از آن عبور کند.
سناتورها جیم بنکس از ایندیانا و پیت ریکتس از نبراسکا، در حال افزودن قدرت قانونگذاری به این موضوع هستند. ریکتس قانون دوحزبی تراشههای ایمن (SAFE Chips Act) را معرفی کرد که عملاً محدودیتهای فعلی صادرات تراشههای پیشرفته به چین را متوقف میکند و مانع از آن میشود که دولتهای آینده بیسروصدا از طریق صلاحدید اجرایی آنها را کاهش دهند.
بانکها و سناتور دموکرات اندی کیم نیز به طور جداگانه خواستار نظارت سختگیرانهتر بر تولیدکنندگان قراردادی شدند و شرکتهایی مانند (TSMC) را که تراشهها را از طرف طراحان آمریکایی تولید میکنند؛ اما تأسیساتی در خارج از ایالات متحده دارند، برجسته کردند. نگرانی این است که تراشهای که در کالیفرنیا طراحی، در تایوان ساخته و از طریق یک شرکت تابعه در یک کشور ثالث فروخته میشود، ممکن است از نظر فنی قوانین صادرات ایالات متحده را نادیده بگیرد، حتی اگر کاربر نهایی یک شرکت چینی تحریم شده باشد.
قانون تراشههای ایمن بهویژه ازاینجهت اهمیت دارد که سیاست قوه مجریه را به قانون تبدیل میکند، به این معنی که دولت بعدی نمیتواند به طور یکجانبه یک قانون را مانند قانون وزارت بازرگانی یا تصمیم مجوز لغو کند.
این فشار قانونی تا حدودی پاسخی به تصمیمات خود دولت ترامپ است که فروش محدود تراشههای انویدیا و (AMD)، از جمله مدلهای (H200) و(MI308)، را به خریداران چینی تحت شرایط خاص تصویب کرد.
این شرایط شامل الزامی بود که تراشه سازان آمریکایی سهم درآمدی ۱۵ درصدی از فروش چین را به همراه محدودیتهای حجمی که برای جلوگیری از انتقال گسترده قدرت محاسباتی طراحی شده بودند، جمعآوری کنند. قانونگذارانی که از قوانین سختگیرانهتر حمایت میکنند، اساساً میگویند که این موانع بهاندازه کافی محکم نیستند.
استدلال مولنار و متحدانش این است که مجوزهای مشروط با الزامات تقسیم درآمد، هنوز هم به تراشههای مهم استراتژیک اجازه میدهد تا به شرکتهای چینی، از جمله شرکتهایی که روابط مستند با ارتش آزادیبخش خلق دارند، برسند. تراشههای پیشرفته هوش مصنوعی، فناوریهای دومنظوره هستند، همان سختافزاری که یک مدل زبان تجاری را آموزش میدهد، میتواند سیستمهای هدفگیری نظامی، توسعه سلاحهای خودمختار و پردازش اطلاعات سیگنالها را تسریع کند.
