به گزارش کارگروه بینالملل سایبربان؛ کارشناسان اعلام کردند که در آسیا، تقریباً از هر 10 شرکت، 7 مورد به انعطافپذیری سایبری خود با وجود تحول سریع دیجیتال، افزایش تعداد حملات سایبری و افزایش حالتهای تهدیدات سایبری اطمینان دارند. با این حال، نزدیک به نیمی (48 درصد) از شرکتها اذعان دارند که هنوز در مورد اقدامات بهداشت سایبری ضروری برای مدیریت خطرات سایبری، جای بهبود وجود دارد. این آمار، براساس اطلاعات بینش آسیا از وضعیت انعطافپذیری سایبری، بهوسیله مارش (Marsh)، کارگزار بیمه و مشاور ریسک پیشرو در جهان و شرکت مایکروسافت، یک پلتفرم و شرکت بهرهوری پیشرو برای دنیای اولین موبایل و اولین ابر منتشر شده است.
این گزارش نشان داد که بیش از 3 مورد از هر 5 شرکت (64 درصد) در آسیا تحت تأثیر حملات سایبری قرار گرفتهاند. در میان اشکال مختلف تهدیدات سایبری، تقریباً از هر 10 پاسخدهنده، 7 نفر (68 درصد) نقض حریم خصوصی را به عنوان نگرانی اصلی خود اعلام کردند و پس از آن باجافزار (58 درصد) قرار دارد.
«Marsh India» اخیراً گزارشی را با عنوان «وضعیت انعطافپذیری سایبری» مربوط به یافتههای بررسی سایبری مارش مایکروسافت (Marsh Microsoft) منتشر کرده است. این گزارش براساس نظرسنجی انجام شده بهوسیله مارش و مایکروسافت در سال جاری با 660 پاسخ دهنده است.
در حالیکه 69 درصد پاسخ دهندگان درمورد انعطافپذیری سایبری سازمانهایشان ابراز اطمینان کردند، تقریباً نیمی (48 درصد) اذعان داشتند که شیوههای بهداشت سایبری آنها باید بهبود یابد.
اگرچه بیشتر شرکتها در آسیا نقض حریم خصوصی و از دست دادن دادهها را به عنوان مهمترین تهدیدهای سایبری میدانند (باجافزارها بزرگترین تهدید جهانی هستند)، اما 26 درصد هنوز پیشرفتهایی در امنیت رایانهها، دستگاهها و سیستمهای خود ایجاد نکردهاند، در حالیکه 31 درصد قابلیتهای حفاظت داده خود را بهبود ندادهاند.
35 درصد پاسخ دهندگان فناوری جدید را برای خطرات سایبری تنها زمانی ارزیابی میکنند که یک حمله یا حادثه سایبری رخ داده که این 2 برابر آمار 17 درصد جهانی است.
کنترلهای سایبری حیاتی نیز وجود ندارد، به طوری که 34 درصد، در مقایسه با 22 درصد در سطح جهانی، تشخیص و پاسخگویی نقطه پایانی ندارند،
قابل ذکر است که تنها 12 درصد از شرکتهای آسیایی میزان مواجهه مالی خود را با ریسک سایبری تعیین میکنند که کمتر از نیمی از 26 درصد جهانی است.
به گفته کارشناسان، گزارش فوق فراتر از اشتراکگذاری نکات برجسته داده، بیشتر به بررسی پیامدها و پیشنهاد راهحلهایی برای غلبه بر این چالشها میپردازد.
