به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ محققان دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید (Riverside)، از فناوری یادگیری ماشینی برای فهمیدن بوهای شیمیایی استفاده کردند. این پیشرفت تحقیقاتی با حمایت مالی بنیاد ملی علوم ایالات متحده با کاربردهای بالقوه در صنایع غذایی، عطر و طعم انجام شد.
آنانداسانکار رِی (Anandasankar Ray)، زیستشناس مولکولی و نویسنده ارشد مقاله در «iScience» گفت :
«اکنون ما میتوانیم از هوش مصنوعی برای درک چگونگی رسیدن بوی مواد شیمیایی به انسان استفاده کنیم. به عنوان مثال، مواد شیمیایی سمی یا خشن، طعم دهندهها، مواد آرایشی یا محصولات خانگی را می توان با مواد شیمیایی طبیعی، نرم و ایمن جایگزین کرد.»
انسان زمانی بو را حس میکند که تقریباً 400 گیرنده بو یا «OR» در بینی او فعال شود؛ هر گیرنده بو بهوسیله مجموعهای بینظیر از مواد شیمیایی فعال میشود و یک خانواده OR بزرگتر میتواند فضای شیمیایی گستردهای را شناسایی کند. یک سؤال اساسی در بویایی این است که چگونه گیرندهها به خصوصیات ادراکی مختلف کمک میکنند؟!
رِی در این زمینه اظهار داشت که تیم تحقیقاتی سعی کرده با استفاده از انفورماتیک شیمیایی و یادگیری ماشینی، ادراکات بویایی انسان را مدل کند. قدرت یادگیری ماشینی میتواند تعداد زیادی ویژگی شیمیایی را ارزیابی کند و یاد بگیرد که چه چیزی باعث ایجاد بوی شیمیایی مانند : لیمو یا گل رز یا چیز دیگری میشود. الگوریتم یادگیری ماشینی در نهایت میتواند چگونگی استشمام یک بوی شیمیایی را پیشبینی کند، حتی اگر در ابتدا متوجه بوی لیمو یا رُز نشود.
به گفته این زیستشناس مولکولی، دیجیتالی کردن پیشبینیهای مربوط به چگونگی استشمام بوی شیمیایی، روش جدیدی را برای اولویتبندی علمی از مواد شیمیایی قابل استفاده در صنایع غذایی، عطر و طعم ایجاد میکند.
وی افزود :
«این فناوری به ما اجازه میدهد تا به سرعت مواد شیمیایی شامل ترکیب جدید بوها را پیدا کنیم. هوش مصنوعی به ما در کشف مواد شیمایی جدید و جایگزینی بوهای جدید و نایاب یا بسیار گران کمک میکند؛ و یک پالت وسیع از ترکیبات را به ما میدهد که میتوانیم آن را برای هر نوع کاربرد بویایی مخلوط کنیم و مطابقت دهیم. به عنوان مثال، شما اکنون میتوانید یک ماده دافع پشه بسازید که علاوه بر کار روی پشهها، رایحه خوبی برای انسان داشته باشد.»
