اخبار کوتاه سایبری
سرانجام پس از گمانه‌زنی‌های بسیار از اندروید O رونمایی شد و گوگل آن را Oreo نامید
۳۱ مرداد ۱۳۹۶ بیشتر
شرکت گارتنر: میزان استفاده از محصولات و خدمات امنیت اطلاعات تا سال 2018، به 93 میلیارد دلار خواهد رسید.
۳۱ مرداد ۱۳۹۶ بیشتر
ان.بی.سی نیوز: آمریکا نگران حملات سایبری کره شمالی علیه بخش مالی خود است.
۳۱ مرداد ۱۳۹۶ بیشتر
پارلمان اسکاتلند اعلام کرد این نهاد، متحمل حملات سایبری از نوع جستجوی فراگیر شده است.
۳۱ مرداد ۱۳۹۶ بیشتر
ترامپ، دستور تحقیق درباره سرقت‌های چین در حوزه مالکیت معنوی را صادر کرد.
۳۱ مرداد ۱۳۹۶ بیشتر
نویسنده:

به گزارش واحد فناوری اطلاعات سایبربان؛ براساس گزارش‌های منتشر شده، گروهی از پژوهشگران آزمایشگاه لینکلن ام.آی.تی (MIT’s Lincoln Labs) به سفارش پنتاگون در حال کار روی پروژه‌ای به نام پردیکس (Perdix) هستند. این پروژه شامل دسته‌ای از پهپادها می‌شود که به صورت گروهی پرواز و مانند یک دسته کلاغ عمل کرده و مانور می‌دهند. پژوهشگران به عنوان بخشی از کاربرد پردیکس مثال زیر را بیان کردند.
سه هواپیمای اف-18 از فراز صحرای کالیفرنیا عبور کرده و 104 کپسول را در هوا رها می‌کنند. هر یک از این کپسول‌ها به بزرگی جعبه‌ی کفش بوده و دارای چتر نجات هستند. مدتی بعد از پرتاب جعبه شکسته شده و پهپادهای کوچکی شروع به پرواز خواهند کرد.


پهپادها می‌توانند مأموریت‌هایی را که اجرای آن‌ها برای انسان بسیار سخت بوده یا خطرات جانی بسیاری به همراه دارند، در جنگ‌های آینده بر عهده بگیرند.
در آزمایش انجام شده نشان داده شد پهپادها می‌توانند به سرعت حرکت کرده، بالا و پایین بروند و یک واحد مستقل را تشکیل دهند. پژوهشگران معتقدند فناوری‌های خودمختار با پیشرفت بسیاری مواجه شده‌اند و هم‌اکنون می‌توانند در بیشتر زمینه‌ها عملکردی سریع‌تر و دقیق‌تر از بیشتری انسان‌ها داشته باشند.
پژوهشگران توضیح دادند نحوه‌ی عملکرد پهپادها حتی اگر بیش از 100 عدد از آن‌ها به صورت هم‌زمان به کار گرفته شوند نیز به صورت یک واحد منظم عمل می‌کنند. در واقع هر یک از آن‌ها مانند جزئی از یک کل به وظیفه‌ی خود عمل خواهند کرد.
پهپادهای مذکور از طریق محفظه سامانه‌ی منحرف‌کننده‌ی موشک‌های حرارتی اف-18 (flare dispenser)، رها می‌شوند. این محفظه بهترین محل ممکن برای حمل پهپادهای کوچک به‌حساب می‌آیند؛ زیرا هواپیمای جتی مانند اف-18 محل حمل بار مناسبی ندارد.
محققان ادعا کردند پهپادهای پردیکس را می‌توان به سادگی با استفاده چاپگرهای 3 بعدی ایجاد و جایگزین کرد. این پهپادها به صورت مستقل عمل کرده و سرعت تصمیم‌گیری آن‌ها، نسبت به نمونه‌هایی که توسط انسان کنترل می‌شوند، بیشتر است. هر یک از ابزارهای پرنده دقیقاً می‌دادند در چه مکانی قرار داشته و چه‌کاری انجام می‌دهند و عملکردی بسیار هماهنگ دارند.
ویلیام روپر (William Roper)، مدیر دفتر قابلیت راهبردی پنتاگون (Pentagon’s Strategic Capabilities Office) ادعا کرد: «پروژه‌ی پردیکس یکی از خطرناک‌ترین و هیجان‌انگیزترین محصولاتی است که پنتاگون ایجاد کرده است.»
با توجه گزارش منتشر شده، می‌توان از پردیکس به عنوان طعمه‌ای برای منحرف کردن سامانه‌ی دفاعی دشمن استفاده کرد. همچنین این پهپادها می‌توانند با ارسال سیگنال‌های الکتریکی عملکرد رادارهای دشمن را با اختلال روبه بکنند. به علاوه آن‌ها مجهز به دوربین‌های به کار رفته روی تلفن‌های هوشمند بوده و برای عملیات‌های جاسوسی از آن استفاده می‌شود. از طرفی برخلاف سربازها که باید در مورد محل و نوع اجرای مأموریت اطلاعات کاملی را دریافت کنند، در زمان انجام دادن آزمایش بالا، تنها اطلاعات محدوده‌ی عملیات را دریافت کردند نه نوع اجرای آن را.
باتری‌های پهپادهای پردیکس با محدودیت همراه بوده و به نظر می‌رسد از شارژ دهی کمی برخوردار هستند؛ اما پژوهشگران اعلام کردند این مشکل تا پایان سال 2017 بر طرف خواهد شد.

 

منبع:: موسسه اطلاع رسانی سایبربان
نظرات (0)