به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ هوش مصنوعی در جامعه و رسانهها هر روز بیشتر مورد توجه قرار میگیرد. برای اکثر مردم، این یک رشته علوم کامپیوتر است که در آن افکار و اعمال انسان مورد مطالعه قرار میگیرد و سعی بر این است که مدل این رفتارها به برنامههای رایانهای منتقل شود. چندین رشته علمی مختلف وجود دارند که مستقیماً به هوش مصنوعی مرتبط هستند. جان مککارتی (John McCarthy)، متخصص آمریکایی کامپیوتر و علوم شناختی، اولین نفری بود که در سال 1955 هوش مصنوعی را تعریف کرد. وی گفت که هوش مصنوعی مانند ساخت ماشینهایی است که در عمل شبیه مردم باشند.
استفاده از هوش مصنوعی در شرکتها بهرهوری و کارایی را افزایش میدهد. هرجا منابع انسانی درگیر باشد، تمام وظایف و فرآیندها خودکار هستند. «Neurosys»، سازمان نوآوری و تحقیقاتی، راهحلهای فناوری اطلاعات متمرکز بر هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی را در صنایع مختلف از جمله حمل و نقل و تحقیقات ارائه میدهد. در سایت « https://neurosys.com/» شما میتوانید مطالعات موردی پروژههای منفرد مانند راهحلی برای «Industry 4.0» را پیدا کنید. این سایت به شما امکان میدهد به راحتی برنامههای واقعیت افزوده (AR) را در جایی که دانش خاصی مورد نیاز نیست، ایجاد کنید.
مشهورترین مورد، یادگیری ماشینی است که بسیاری از خانههای نرمافزاری از آن به منظور ساخت راهحلهای فناوری اطلاعات اختصاصی برای مشتریان خود استفاده میکنند و شامل الگوها و طرحهای مختلف آموزشی بهوسیله برنامههای کامپیوتری است تا بتوانند بدون دخالت انسان به طور مستقل کار کنند. برنامههای یادگیری ماشینی به پیشبینی حرکات بازار سهام یا پیشبینی دقیقتر شرایط آب و هوایی کمک میکنند. هرچه سناریوهای بیشتری در اختیار رایانه قرار گیرد، اطلاعات بیشتری را میتواند از آنها استخراج کند. یادگیری عمیق زیرمجموعه یادگیری ماشینی است که در آن شبکههای عصبی ایجاد میشوند و به لطف آنها یک برنامه قادر به ساخت مجموعهای از ویژگیهای لازم برای شناسایی یک شی خاص خواهد بود.
هوش مصنوعی در تجارت
ما هر روز با هوش مصنوعی سر و کار داریم. این موضوع در نتفلیکس (Netflix)، یوتیوب (YouTube) و «Spotify» دیده میشود که براساس تجزیه و تحلیل مطالبی که مشاهده میکنیم و گوش میدهیم، میتوانند محتوای مناسب را برای ما انتخاب کنند. وجود دستیارهای صوتی مانند سیری (Siri) یا «Google Assistant» در تلفنهای هوشمند نیز به دلیل توسعه هوش مصنوعی است. با جمعآوری هرچه بیشتر داده از سوی برنامهها، پاسخهای آنها انسانیتر و برای تعامل طبیعیتر میشود. در مورد اتومبیلهای خودمختار، که بدون دخالت انسان رانده میشوند، نیز این موضوع صدق میکند. وسایل نقلیه بدون سرنشین مجهز به هوش مصنوعی کاملاً مسیر بهینه را برنامهریزی ، موانع را به صورت چراغ، علائم راه یا موانع شناسایی و هنگام تشخیص عابر پیاده یا دوچرخه سوار ترمز میکنند و قادر به تصمیمگیری در یک محیط متغیر پویا هستند.
براساس تحقیق انجام شده بهوسیله «Harvard Business Review»، هوش مصنوعی اغلب در شرکتها برای شناسایی و جلوگیری از نفوذ، حل مشکلات فنی و کاهش کار مدیریت تولید استفاده میشود.
