سینمای کره جنوبی
صنعت سینما در شبه جزیره کره( بعدها کره جنوبی) به قبل از سال 1920 میلادی باز میگردد. اولین فیلم تولیدی در سینمای کره «انتقام درست» نام داشت و چیزی شبیه به تلهتئاترهای امروزی بود. با توجه به موقعیتی که آنروزها گریبانگیر شبه جزیره کره بود و این کشور به نوعی مستعمره ژاپن بهشمار میرفت، اکثر تولیدات سینمای کره یک پیشزمینه ضداستعماری داشتند. شورای صدور پروانه ساخت فیلم برای کرهایها توسط پلیس ژاپن اداره میشد! این شرایط بغرنج در دهه 1940 میلادی موقعیت تراژیکی یافت؛ کار به جایی رسید که همزمان با حمله ژاپن به چین، سینماگران کرهای مجبور به ساخت آثاری در حمایت از ژاپن شدند!
فاصله سالهای 1945 تا 1955 میلادی و همزمان با اشغال کره توسط امریکاییها، صنعت سینمای کره دچار فریز شد و فیلمسازان روی به ساخت آثار مستند مرتبط با جنگ کره آورند. کرهایها از سال 1955 تا حدود یک دهه بعد، اولین دوران طلایی صنعت سینما را تجربه کردند. ورود تجهیزات جدید، سیل تماشاگران را روانه سالنهای سینما کرد. هر چند مدتی بعد شرایط سیاسی مجددا سینمای چشمبادامیها را دچار افول کرد؛ از سال 1980 به بعد با ظهور موج نوی سینمای کره جنوبی، هنرهفتم در این کشور قدم به مسیر توسعه گذاشت. از آن زمان تا به امروز سینمای کره جنوبی یک سیکل سینوسی را طی کرده است. صنعت سینمای بومی در کره در برههای آنچنان در برابر هالیوود رنگ باخت که سینمای ملی آن تنها 16درصد از چرخه اکران خود را در بر میگرفت؛ همین سینما سال گذشته با فیلم سینمایی «انگل» موفق به دریافت همزمان دو اسکار بهترین فیلم انگلیسی و غیرانگلیسی زبان(بینالملل) شد!
درباره Twenty Hacker
فیلم سینمایی هکر بیست ساله-Twenty Hacker محصول سال 2021 کره جنوبی است. هان سوک هیون در نخستین تجربه جدی خود کارگردانی این فیلم را برعهده داشته است؛ پارک مین جائه، پارک هی جو، لی هو چان، جو سو هی و کیم تاک یانگ بازیگران اصلی «هکر بیست ساله» که در برخی سایتها «بیست هکر» ترجمه شده هستند. این فیلم روایت یک پسر جوان کرهای است که در جریان یک حمله سایبری و سرقت اسناد محرمانه، پدر خود را از دست میدهد. پارک جه مین که بعد از مرگ پدرش حال و روز مناسبی ندارد، تصمیم میگیرد شخصا به جنگ گروه هکری عامل این اتفاق برود. با اینکه جه مین ورزشکار موفقی است و در دبیرستان و دانشگاه نیز وضعیت بسیار مناسبی دارد ورزش را رها کرده و رشته کامپیوتر را پیگیری میکند. در دانشگاه یک رقابت سنگین میان او و همکلاسش "چان هه" در همه زمینهها وجود دارد. پس از مدتی، جه مین در همان دانشگاه از طرف یک گروه زیر زمینی دعوت به کار میشود. گروه هکری "دنیای بهتر" در ساختمان متروکه آناتومی دانشکده فعالیت میکند. اعضای گروه "دنیای هکر" نسبت به مدیران یک رمز ارز دیجیتالی بدبین هستند. رمز ارز ریوالبیت در واقع یک دام جهت کلاهبرداری از شهروندانی است که قصد سرمایهگذاری در حوزه ارز دیجیتال را دارند. هک دوربین یکی از مدیران شرکت ریوالبیت و پخش تصاویر مربوط به توطئههای او باعث رسوایی گسترده این شرکت میشود. اما این حمله پایان کار گروه "دنیای بهتر" نیست. آنها قصد حمله به یک هولدینگ دیگر را دارند که یک اتفاق معادلات را دگرگون میکند و ... .
تقریبا همان همیشگی!
هان سوک هیون در نخستین تلاش خود به عنوان کارگردان سعی داشته است تا در مسیری منطبق با آنچه از سینمای بدنه کره جنوبی و به طور کلی شرق آسیا سراغ داریم حرکت کند. «هکر بیست ساله» همان چارچوب فیلمهای تینیجری کره را تکرار کرده است. چارچوبی که برای مخاطب ایرانی با توجه به پخش متعدد محصولات کرهای در کشورمان آشناست. بامزهگیهای فرهنگ آسیای شرقی در «هکر بیست ساله» کاملا مشهود است. روابط عاطفیای که در فیلم مشاهده میشود نیز در امتداد همین مسیر است. فیلم کاملا بدون ادعا و در حد و اندازه خودش پا پیش میگذارد؛ «هکر بیست ساله» در مدیوم یک تله فیلم برای پخش از پلتفرم آمازون تولید شده است. در این فیلم از دنیای پیچیده بلاک چین و رمز ارزها فقط به دو رمزارز خیالی اشاره میشود. فیلم با تمام سادگیهایش یک نگاه انتقادی واضح به حوزه ارز دیجیتال دارد. در دوره اقبال جهانی به ارزهای دیجیتال، بیان یک موضع انتقادی به این حوزه از یک شجاعت قابل ستایش سرچشمه میگیرد که در هان سوک هیون نیز وجود دارد. فیلمنامه «هکر بیست ساله» انقدر ساده طراحی شده که جایی برای نقد باقی نگذاشته است. اساسا نگاه سینمای کره جنوبی در تمامی ژانرها با یک زاویه دید عاطفی میان شخصیتها عجین شده است و در «هکر بیست ساله» نیز شاهد همین اتفاق هستیم. با وجود اینکه تمامی المانهای تبلیغاتی فیلم از نام و تیزر گرفته تا خلاصه داستان به حوزه سایبر اشاره دارد، اما تم پررنگ عاطفی از جدیت اثر کاسته است. اگر فاکتور پیچیدگی که در آثار سایبری وجود دارد برایتان اهمیت بالایی ندارد، احتمالا تماشای «هکر بیست ساله» برای شما دلچسب خواهد بود؛ دستکم برای یکبار مشاهده در مدت زمان حدودی 100 دقیقه!
