مدلی از زنبور برای ساخت ربات‌ های هوشمند

به گزارش واحد فناوری اطلاعات سایبربان؛ این مدل می‌تواند به عنوان گام مهمی در مسیر توسعه‌ی ربات‌های خودکار به شمار رود.

تصویر مطلب پیش‌رو، یک نمای تجسمی گرفته‌شده از مدل ساخته‌شده است و این مدل را در حین کار نشان می‌دهد. هر یک از کره‌ها نشان‌دهنده‌ی یک واحد محاسباتی هستند و خطوط دیده‌شده هم نشانگر ارتباطات بین واحد‌ها هستند. رنگ‌ها نشان‌دهنده‌ی خروجی هر واحد هستند. در سمت چپ و راست تصویر هم ورودی مدل و در مرکز آن‌هم خروجی مدل دیده می‌شود که این خروجی برای هدایت زنبور عسل مجازی از یک کریدور شبیه‌سازی‌شده است.

محققان گروه علوم کامپیوتر شفیلد موفق به ساخت یک مدل کامپیوتری شده‌اند تا بتوانند به چگونگی عملکرد زنبور عسل در استفاده از دید خود برای تشخیص حرکت جهان اطراف و همچنین عملکرد آن در جلوگیری از تصادفات پی ببرند.

زنبورها پرواز خود را با استفاده از سرعت حرکت یا جریان نوری جهان بصری اطرافشان کنترل می‌کنند؛ اما مشخص نیست که آن‌ها چگونه این کار را انجام می‌دهند. مدارهای عصبی هم که تاکنون در مغز حشرات یافت شده‌اند، تنها می‌توانند جهت حرکت را نشان دهند و درباره‌ی سرعت حرکت اطلاعی به ما نمی‌دهند.

این مطالعه به ما نشان می‌دهد که چگونه مدارهای تشخیص جهت حرکت می‌تواند با اتصالات سیمی به هم وصل شوند و به این طریق بتوانند سرعت حرکت را هم تشخیص دهند. گفتنی است که کنترل سرعت حرکت در حین پرواز زنبورها یک رویداد کاملا حیاتی است. دکتر کوپ (Cope) سرپرست این گروه پژوهشی می‌گوید:

زنبورعسل در تشخیص جهت و جستجو، دارای عملکرد بسیار عالی است و برای این کار از دستگاه بینایی استفاده می‌کند و باوجوداینکه مغز این حشره تنها از یک‌میلیون نورون تشکیل‌شده، اما به‌خوبی از عهده‌ی این کار برمی‌آید.

درک این که چگونه یک زنبورعسل از برخورد با دیوارها جلوگیری می‌کند و همچنین پی بردن به این که برای این کار از چه اطلاعاتی استفاده می‌کنند از اهمیت زیادی برخوردار است. این دستاورد می‌تواند ما را به توسعه‌ی الگوریتم‌های کارآمد درباره‌ی تشخیص‌ جهت و مسیریابی نزدیک‌تر کند. این دستاوردها به تدریج می‌توانند درروند بهبود عملکرد ربات‌های پرنده‌ی خودکار موثر باشند.

پروفسور جیمز مارشال، سرمایه‌گذار اصلی این پروژه در این رابطه گفت:

 این امر در واقع دلیل سردرگمی زنبورها توسط پنجره‌ها است. چون شیشه‌ها نور را از خود عبور می‌دهند و به ندرت می‌توانند جریان نوری را ایجاد کنند که زنبورها توانایی تشخیصش را داشته باشند.

دکتر کوپ و همکارانش در حال حاضر با استفاده از نتایج این پژوهش به بررسی چگونگی درک زنبورعسل از مسیر و جهت حرکت می‌پردازند و از دانش به دست آمده در این راه می‌توانند برای حل وظایف و عملکردهای موجود در این زمینه استفاده کنند.