شروع قانون گذاری در رابطه با روبات های قاتل

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان، به نقل از «c4isrnet»؛ مهندسان در آینده ی نزدیک باید راه هایی را پیدا کنند که جلوی انجام قتل توسط روبات ها را می گیرد. این بخشی از یک کار عظیم در سامانه های سلاح های خودمختار پیشرو است. دسته ای از قوانین پیشنهادی جدید با عملکرد هیچ یک از سلاح های امروزی سازگار نیست؛ اما احتمالاً به زودی در طیف وسیعی از ماشین ها به کار گرفته می شود.

در آماده سازی برای گردهمایی دیپلماتیکی که ملت ها به منظور تصمیم گیری در رابطه با نحوه ی استفاده یا ممنوعیت سامانه های بالا بحث خواهند کرد، کشورهایی مانند انگلیس تعریف هایی را برای نحوه ی مدیریت معنادار سلاح هایی که انسان ها به میدان جنگ می آورند، ارائه داده است. این مناظره ها بیشتر سیاسی و قانونی هستند و اجرای آنها به مهندسان بستگی دارد.

با وجود دسته بندی قانونی جدید، شکل گیری یک چارچوب آغاز شده است. از تاریخ 27 تا 31 ماه اوت، نشستی در رابطه با موضوع بالا در ژنو سوییس برگزار می شود. کشور انگلیس به همین منظور یک پیش نویس فنی برای قوانین سلاح های خودمختار منتشر کرده است. این مطلب موضع دولت انگلیس را در رابطه با مسائل مختلفی، از اهمیت حضور انسان در چرخه ی کنترل تا کاربردهایی گروه های بشر دوستانه ی موجود در بر می گیرد.

برای بیشتر شرکت ها و پیمانکاران که وظیفه ی ساخت روبات های یاد شده را برعهده دارند، احتمالاً با اهمیت ترین مورد، اولین پیوست، جزئیات چارچوبی است که کنترل انسانی را در طول فرآیند طراحی در نظر می گیرد. اولین بخش ها با تصمیم گیری های سیاسی سطح بالا از سوی سیاست مردان و رهبران نظامی آغاز می شود. سپس توضیح می دهند، طراحان باید چگونه روی کنترل انسانی در فرآیندهای پیش رو فکر کنند.

در پیش نویس یاد شده با توجه به اهمیت نقش کنترل انسان در مرحله ی تحقیق و توسعه، ذکر شده است:

تحقیق و توسعه به ارتش کمک می کند، قابلیت های مورد نیاز خود، کاربران سامانه سلاح و مفهوم استفاده را تعریف کنند. این فعالیت ها پس از فرآیند اکتساب، به پایه ای برای کنترل انسانی تبدیل می شود.

مسئله ی بالا از طریق مدیریت برنامه، پروژه و تعریف نیازمندی ها ادامه پیدا می کند. کنترل انسانی بخشی جدایی ناپذیر در طراحی باقی خواهند ماند و هیچ ویژگی تازه ای در آینده اضافه نخواهد شد. مهم تر از همه این که در این روش، جزئیات طراحی سیستم، با توجه به عوامل انسانی تفسیر می شود.

در بخش دیگر در پیش نویس آمده است:

برای فعال کردن اپراتورها به منظور تمرین کنترل انسانی در زمان استفاده، نیازهای کاربران و زمینه ای که سیستم در آن مورد بهره برداری قرار می گیرد، باید در زمان طراحی در نظر گرفته شود.

به عبارت دیگر برای استفاده از مباحث امنیتی رایج، کنترل انسانی باید در آن ادغام شود نه اینکه به عنوان یک ویژگی کوچک به کار رود.

سلاح ها، به دنبال مرحله ی بالا، به منظور اطمینان از این که هنوز با قوانین بین المللی مطابقت دارند مورد بررسی قرار خواهند گرفت. زمانی که این ماشین ها در اختیار کاربران نهایی که از آنها در میدان مبارزه استفاده می کنند، قرار گیرند، آنها مجبور می شود به طور خاص در زمینه ی قابلیت ها، محدودیت ها و هر نوع عملیات سیستم آموزش ببینند.

در همه ی سطوح فرآیند، روش های که انسان، ماشین را کنترل می کند و مطابقت داشتن آن با قوانین، به عنوان شیوه به کارگیری سلاح طراحی می شوند.

موضوع یاد شده، سیاست ماشین است. در بخش به رسمیت شناختن خودمختاری در سامانه های دفاعی امروزی مانند «C-RAM» پیش نویس پارامتر های را که توسط انسان ها تعیین می شوند حتی اگر سرعت لازم برای مبارزه، فراتر از توان کنترل مستقیم انسان باشد، مشخص می کند.

همچنین هنگامی که مبحث سلاح‌های تهاجمی هدایت‌شونده مانند: موشک‌های هوا به هوا و هلفایر (hellfire) مطرح می‌گردد، پیش‌نویس آن بیان می‌کند: درحالی که این تسلیحات، سطحی از خودمختاری در ردیابی هدف دارند، فراتر از خط دید فرد شلیک‌کننده هستند. افزون بر آن، در همه نمونه‌ها، پارامترهای حمله و اطلاعات دریافت‌شده، به منابع قابل اعتماد منتقل می‌شوند و پس از راه‌اندازی، دیگر به‌وسیله جنگ‌افزار، تغییرپذیر نیستند.

متن مذکور در زمینه ی ادغام سلاح های خودمختار دفاعی و تهاجمی امروزی، اشاره کرد:

هر سامانه ی سلاح جدیدی باید به اپراتورها اجازه دهد با هدف گذاری های سیاست و قوانین تظیم شده توسط انسان، تطابق پیدا کنند.

در هر دو فرآیند، استاندارد حضور انسان در حلقه ی کنترل سلاح یا فرآیند، یک فرد نظامی از سوی ارتش باید مسئولیت نظارت و تصمیم گیری ها خاص را در حوزه ی ماشین ها برعهده بگیرد.

در هر صورت باید منتظر تصمیم گیری نهایی گروه دولتمردان شرکت کننده در نشست یاد شده ماند تا تأثیر آن روی پیش نویس ارائه شده توسط انگلیس مشخص شود. نتیجه هر چیزی که باشد، هر فردی که به دنبال توسعه ی سلاح های نظامی خودمختار باشد، احتمالاً در نحوه ی ادغام کنترل در فرآیند طراحی درگیر خواهد شد. یک احتمال بعید وجود دارد که خطای برنامه نویسی، به عنوان یک جرم جنگی شناخته شود.