بزرگ‌ترین مانور جنگ سایبری ناتو – بخش اول

هفته گذشته (17-23 نوامبر)، ناتو بزرگترین مانور جنگ‌های دیجیتال جهان را برگزار کرد. تمهیدات امنیتی آنقدر سختگیرانه بود که ناتو از بیم هک شدن هک‌های شبیه سازی شده‌ی خود، خبر وجود این برنامه را تا لحظه‌ی آغاز آن منتشر نکرد.
بیش از 670 سرباز - از 80 سازمان متعلق به 28 کشور- در این برنامه شرکت کردند تا این مانور را به بزرگ‌ترین تمرین سایبری ناتو تبدیل شود؛ دو برابرِ بزرگ‌ترین تمرین‌ سایبری ناتو در گذشته.
از زمانی که بحران اوکراین، پیمان ناتو و روسیه را به سوی یک رویارویی سرد کشاند، نقاط ضعف ناتو در حوزه سایبر آشکار شد. به گفته مقامات این پیمان، شبکه‌های هسته ناتو به تنهایی، باید روزانه با 200 میلیون رویداد مشکوک دست و پنجه نرم کنند. از این تعداد حدود 30 مورد تلاش‌ بسیار پیچیده جاسوسی سایبری کشف می‌شود.
ینس استولتنبرگ (Jens Stoltenberg)، دبیر کل ناتو، در جریان بازدید از تالین، پایتخت استونی گفت: "حملات سایبری می‌توانند به اندازه حملات متعارف خطرناک باشند. این حملات می‌توانند زیرساخت‌های مهم را به خاموشی بکشند و تاثیر بسیار عمیقی بر عملیات‌های ما بگذارند".
رابرت هور (Robert Hoar)، فرمانده نیروی هوایی آمریکا در امور مانورهای جنگی، گفت: "هدف از این تمرین سایبری انعطاف دادن به سامانه‌ها است – آزمودن توان ما در واکنش به تهدیدات در محیط کنونی".
روز دوشنبه و از سربازخانه‌های تارتو، گروهی صد نفره متشکل از سربازان و مقام‌های اطلاعاتی حملات پیچیده فنی را به گروه‌های ناتو در سراسر اروپا و آمریکای شمالی آغاز کردند: پس از آنکه گوشی‌های اندرویدی سربازان توسط یک نرم‌افزار قابل دانلود که بدافزاری پیچیده در خود مخفی کرده بود، هک شد؛ افراد متوجه شدند روند تولید یک تامین کننده خیالی تجهیزات نظامی مورد نفوذ قرار گرفته است. این نفوذ از طریق حفره‌های امنیتی که در چیپ‌های رایانه‌ای کار گذاشته بود رخ داد. پس از آنکه در یک سنارویو مهاجمان موفق شدند کنترل سامانه‌های مجری آواکس ناتو (کنترل و هشدار زودهنگام هوابرد) را در اختیار بگیرند، یک گروه واکنش اضطراری ناتو به یونان اعزام شد. سامانه‌ای که کنترلش به دست مهاجمان افتاده بود از ارزشمندترین دارایی‌های این پیمان است.

بخش دوم