به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان؛ کنگره آمریکا بودجه سازمان دفاع موشکی این کشور را 130 میلیون دلار افزایش داد تا اعتبار یک منظومه جدید ماهوارهای را تأمین کند که قادر به ردیابی سلاحهای فراصوت است.
این نوع ماهوارهها که در مدار پایین زمین حرکت میکنند میتوانند اطلاعات هدفگیری را در اختیار سلاحهای هایپرسونیک قرار دهند که نسبت به ماهوارههای بالستیک سنتی کمنورتر هستند و با انجام مانور در هنگام پرواز میتوانند از یک ضعف بزرگ ساختار موشکی آمریکا جلوگیری کنند.
گرچه پیشازاین دونالد ترامپ این بودجه را وتو کرده بود؛ اما قانونگذاران با اکثریت کافی این بسته اعتباری را تصویب کردند. آنها بارها در طول سال ابراز نگرانی کرده بودند که چرا در بودجه سازمان دفاع موشکی آمریکا اعتباری برای توسعه حسگر فضایی ردیابی فراصوت و بالستیک(HBTSS) اختصاص نیافته است، درحالیکه این بودجه برای تأمین امنیت ملی لازم است.
گرچه رهبران سازمان دفاع موشکی آمریکا با درخواست 108 میلیون دلاری در فهرست اولویتهای غیرمستقیم خود، خواستار تأمین بودجه این صورت فلکی شده بودند؛ اما قانونگذاران اعلام نگرانی کردند از اینکه چرا برنامهای با این درجه اهمیت در بودجه حقیقی این سازمان گنجانده نشده است.
قانونگذاران در توضیحات این طرح نوشتند:
بودجه برنامههایی که در معماری سازمان دفاع موشکی از اولویت بالایی برخوردار بودند، مانند تولید یک حسگر فضایی برای ردیابی تهدیدات مافوق صوت و موشکهای بالستیک، یا بهاندازه قابلتوجهی کاهشیافته یا کاملاً حذفشده که این ناسازگاری نگرانکننده است.
آنها در ادامه تأکید کردند:
تخصیص دهندگان بودجه در کنگره آمادهاند بیش از 1 میلیارد دلار بودجه اضافی به بودجه سال 2021 سازمان دفاع موشکی تزریق کنند؛ اما فعلاً پشتیبانی از زیربنای دفاع موشکی بالستیک داخلی را تقویت میکنند تا توانایی دفاع ملی را تقویت کنند.
به نظر میرسد این قانون برخی از تنشها بین پنتاگون و کنگره بر سر این موضوع که کدام سازمان باید هدایت توسعه حسگر فضایی ردیابی فراصوت و بالستیک را به عهده بگیرد، برطرف میکند. اختلافنظری که از سال 2019 تاکنون ادامه دارد.
قانونگذاران معتقد بودند این مسئولیت بر عهده سازمان دفاع موشکی (MDA) است و بودجه یادشده باید به این سازمان تخصیص یابد؛ اما پنتاگون به راین باور بود که این مسئولیت بر عهده سازمان توسعه فضایی (SDA) است.
این صورت فلکی شامل ماهوارههای لایه ردیابی دارای میدان دید گسترده خواهد بود که در ابتدا تهدیدهای فراصوت را تشخیص میدهد. گرچه تهدیدها وارد ماهوارهها میشوند و از طریق شبکه در مدار از ماهوارهای به ماهواره دیگر منتقل میشوند؛ اما درنهایت، این تهدیدها با یک حسگر فضایی ردیابی فراصوت و بالستیک روبرو خواهند شد که دارای یک حسگر میدان دید حساستر است و میتواند دادههایی ارائه دهد که برای هدف گیری و از بین بردن تهدیدها ضروری است.
