اتخاذ رویکرد کشنده بودن توسط ارتش آمریکا

به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان، به نقل از «aviationtoday»؛ سازمان دارپا از وزارت دفاع آمریکا می‌خواهد به طور کامل رویکرد نبرد موزاییکی (mosaic warfare) را بپذیرد. این کار به منظور مدرن سازی چگونگی درگیری‌ها در زمین، هوا، دریا، فضا و فضای سایبری در آینده صورت می‌گیرد.

استیون واکر (Steven Walker)، مدیر دارپا در زمان برگزاری نشستی به مناسبت سالگرد تأسیس این سازمان به شرح راهبردهای جدید پرداخت.

در رویکرد موزاییک حوزه های هوایی، سایبری، زمینی، دریایی و فضایی وزارت دفاع، روی فعالیت در یک چارچوب یکپارچه تمرکز خواهند کرد. به علاوه این رویکرد جدید واقعیت هایی را که برای ارتش آمریکا غیر ممکن است، تشخیص می دهد تا بتواند برتری موجود در فناوری های نامتقارن را به شکل ماهواره های پیشرفته، هواپیماهای رادار گریز و دیگر سامانه های آینده حفظ کند.

واکر گفت:

فناوری های پیشرفته یک ضرورت هستند؛ اما برای حفظ برتری ما در برابر دشمنان بالقوه کافی نیستند.

مدیر دارپا با اشاره به اینکه دارپا هیچگاه در زمینه توسعه ی فناوری های جدید متوقف نمی شود، با اشاره به تعدادی از تحقیقاتی که روی آن متمرکز هستند از روبات های انسان نما، هوش مصنوعی، زیست شناسی مصنوعی، معماری فضایی توزیع شده، تجهیزات فراصوت و سنجش کوانتومی نام برد.

وی از وزارت دفاع آمریکا می خواهد به جای تلاش بی وقفه برای به کارگیری پیشرفته ترین جنگنده ها و پهپادها، روی تسریع فرآیند تبدیل فناوری های پیشرفته به قابلیت های واقعی و قابل استفاده به صورت زمان واقعی، تمرکز کند.

مقام مذکور ادامه داد:

پیشرفت در میکروالکتونیک و ارتباطات، درجه ای از همکاری و هماهنگی را بین سامانه های مختلف ممکن می سازد که تا چند سال گذشته غیر ممکن به نظر می رسید. این مسئله امکان ایجاد معماری سامانه های توزیع شده را به وجود می آورد که در برابر حمله انعطاف پذیر است. همچنین در مقایسه با سامانه های یکپارچه ی متمرکز، توسعه ی آن به هزینه ی کمتری نیاز داشته و سریع تر بروزرسانی می شود.

دفتر فناوری راهبردی دارپا (STO)، راهبرد نبرد موزاییک را به عنوان ایجاد شبکه ای از حسگرهای ارزان قیمت، گره های دامنه های چندگانه فرماندهی و کنترل و همکاری سطح بالای جنگنده های با سرنشین و خودمختار توصیف می کند.

تیم گریسون (Tim Grayson)، مدیر دفتر فناوری راهبردی، گفت:

رویکرد موزاییک نیاز دارد سیاست ارتش آمریکا از تسلط و غلبه به کشنده بودن، تغییر کند.

گریسون باور دارد دامنه های مختلف وزارت دفاع آمریکا در حال حاضر زمان، پول و تلاش بسیاری را صرف می کنند تا مطمئن شود سامانه های سلاح ها پیشرفته تر از دشمن است.

مدیر دفتر فناوری راهبردی اظهار کرد:

بسیار حیاتی است بدون در نظر گرفتن اینکه سامانه های سلاح های کدام طرف بهترین است، روی کشنده بودن و توانایی ها کسب پیروزی تمرکز صورت گیرد. یک شیوه ی اساسی برای دستیابی به این کشندگی، توزیع و تجزیه کردن حسگرها و سلاح هایی است که امروزه به شدت با یکدیگر ادغام شده، در بستری یکپارچه قرار گرفته اند.

به علاوه، تلاش های وزارت دفاع در زمینه ی اقدامات مشترک حوزه های جنگی مختلف در طول چند سال گذشته تنها به ارتباطات ماشین به ماشین محدود شده است که هم اکنون در دسترس قرار دارد. برای مثال در نسل پنجم جنگنده ی لاکهید مارتین، عملکرد چندگانه دروازه ارتباطی اف-35 (F-35)، نمی تواند با لینک ارتباطی داخلی اف-22 (F-22) ارتباط برقرار کند.

برای شرح این مسئله که جنگ موزاییکی چگونه عمل می کند؛ مقام مذکور مثالی از ناوگان جت های جنگنده را مطرح کرد که در یک ماموریت از پیش تعیین شده برای نابودی رادار دشمن شرکت دارند. در همین زمان نیروی زمینی با یک هدف با ارزش مواجه می شود. نیروی زمینی امروزی نیاز دارد با یک مرکز هماهنگی فرماندهی و کنترل ارتباط برقرار کند تا تأییدیه‌ی توان پشتیبانی نیروی هوایی از زمینی را بگیرد. این مسئله به برنامه ریزی های بسیار پیچیده نیاز دارد تا هواپیماهای نظامی بتوانند از حسگرها و سلاح های خود به منظور نابودی هدف استفاده کنند.

تیم گریسون افزود:

آینده ای را در نظر بگیرید که ما رایانه های توزیع شده ای را در سراسر فضای نبرد داریم که می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کرده، همکاری کنند. رایانه ی متعلق به واحد زمینی می تواند ظرفیت های اضافی یک جنگنده را به منظور ارائه ی قابلیت های سنجش آن تغیین کند، بدون آنکه در ماموریت اصلی اختلال ایجاد شود. رادار وظیفه دارد به صورت خودکار از حسگرها برای ارائه ی داده های هدف به سلاح ها استفاده کند تا بتوانند در بهترین حالت ممکن به ردگیری هدف بپردازند. همه ی این اقدامات بدون دخالت انسان صورت می گیرد.