به گزارش کارگروه فناوری اطلاعات سایبربان ؛ محققان دریافتند ویژگیهای خاص رفتاری در انسان، نظیر زمانبندی پاسخ، میتواند بهگونهای توسط ربات پیاده شود که انسانها نتوانند تشخیص دهند با یک ماشین تعامل دارند.
بر همین اساس تیمی از محققان در ایتالیا تصمیم گرفتند تصورات انسان را از این تفاوت به چالش بکشند و دریابند که آیا رباتها میتوانند طوری رفتار کنند که انسانها را به اشتباه بیندازند؟
در واقع انسانها به گونهای رفتار و عمل میکنند که سایر انسانها بتوانند آنها را شبیه به انسان تشخیص دهند. اما آیا میتوان ویژگیهای خاص رفتار انسانی را در ماشینی مانند ربات تکرار کرد به نحوی که مخاطبان متقاعد شوند که در حال تعامل با یک انسان هستند؟
پژوهشگران در موسسه فناوری جنوای ایتالیا در این تحقیق از «آزمون تورینگ» (روشی برای تعیین اینکه آیا میتوان ماشینی را هوشمند توصیف کرد یا نه) الهام گرفتند و آزمایش مشابهی طراحی کردند ، در این آزمایش، شرکتکنندگان باید به هنگام مشاهدۀ تصاویر از یک نمایشگر، با فشار دادن دکمهها قضاوت میکردند که آیا با یک ماشین در حال تعامل هستند یا با یک انسان.
گروه تحقیقاتی بر دو ویژگی اساسی رفتار انسانی تمرکز داشتند: زمان و دقت در هنگام پاسخ دادن به محرکهای بصری بیرونی.
پژوهشگران تعدادی از رباتها را توسط یک فرد از راه دور کنترل میکردند و تعدادی دیگر از رباتها نیز به صورت خودکار و از قبل برنامهریزیشده در مقابل شرکتکنندگان قرار گرفتند، نتایج نشان داد افرادی که با ربات در تعامل بودند قادر به تشخیص اینکه ربات تحت کنترل انسان است یا از قبل برنامهریزی شده، نبودند.
محققان همچنین دریافتند ویژگیهای خاص رفتاری در انسان، نظیر زمانبندی پاسخ، میتواند بهگونهای توسط ربات پیاده شود که انسانها نتوانند تشخیص دهند با یک ماشین تعامل دارند.
پروفسور آگنیشکا ویکوفسکا، رئیس بخش شناخت اجتماعی در تعامل انسان و ربات در مؤسسه فناوری جنوای ایتالیا میگوید: «نتایج این آزمایش نشان میدهد که در مغز ما حساسیتی برای تشخیص نشانههای بسیار ظریف انسانی در رفتار ربات وجود دارد.»
وی افزود : «آنچه ما میخواهیم بررسی کنیم این است که اگر ما رباتهایی با این نوع رفتارهای بسیار ظریف طراحی کنیم، به نحوی که ما را به یاد انسانهای دیگر بیندازد، آیا این باعث خواهد شد که ما به عنوان انسان بهتر و روانتر با رباتها تعامل داشته باشیم؟»
پژوهشگران میگویند آزمایش جدید اولین گامها برای درک این موضوع است که چه نوع فعالیتهایی نحوه تعامل اجتماعی رباتها را تحت تأثیر قرار میدهد تا بتوان از آنها در آینده در بخشهایی همچون مراقبتهای بهداشتی و یا کارخانجات تولیدی بهره گرفت.
